S - s
sabbat
(zn).
sabat ke dien.
[Aanmerking: Hebr.]
salaris
1)
(zn).
madja.
2)
madjoerie.
samen
1)
(bw).
eke mê.
2)
saamiel.
met iem. samendoen.
koi mê saamiel rahe.
3)
saath(e)(-saath).
samen met hem.
okar(e) saath.
4)
sanghe.
- naar huis gaan.
sanghe ghare djaai.
samenstromen
(ww).
djoete.
de mensen stroomde samen voor het huis.
manai logan ghar ke aage djoetal.
sandaal
1)
(zn).
dalaila.
[Aanmerking: d]
2)
teptep.
(houten -).
sap
1)
(zn).
ras.
2)
sarbat.
sarren
1)
(ww).
tjierhaawe.
2)
kotjiaawe.
schaal
1)
(zn).
katora.
2)
kobba.
3)
tharia.
(v. koper).
schaap
1)
(zn).
bhêṟa.
(mnl).
2)
bhêṟie.
(vrl).
schaar
1)
(zn).
kaitjie.
met een - knippen.
kaitjie se kaaṯe.
2)
djhoend.
een grote - mensen.
ek baṟka djhoend manai log.
schade
(zn).
haanie.
iem. - berokkenen.
koi ke haanie kare.
- aanrichten.
haanie kare.
schamen
1)
(ww).
saram lage.
hij schaamde zich.
oke saram lagal.
2)
sarmaai.
(zich -).
Zie:
verlegen.
schande
(zn).
saram.
iem. - aandoen.
koi ke saram dewe.
schare
(zn).
djhoend.
de - volgde hem.
djhoend okar paatjhe pakaries.
Zie:
schaar.
schat
1)
(zn).
kadjaana.
een - verbergen.
kadjaana loekwaawe.
2)
maal.
schateren
(ww).
khoeb hãse.
hij begon te -.
oke khoeb hãsie lagal.
scheiden
1)
(ww).
alag kare.
(overg).
van de anderen -.
ekwan se alag kare.
2)
alga-algie hoi djaai.
die twee zijn gescheiden.
oe doeno alga-algie hoi gail.
3)
tjhoṟ dewe.
van z'n vrouw -.
aapan aurat ke tjhoṟ dewe.
schelp
(zn).
skropoe.
[Aanmerking: Sranan]
schenken
1)
(ww).
dewe.
2)
daan kare.
iem. iets -.
koi ke koetjh daan kare/dewe.
3)
oedjhle.
thee in een glas -.
tjaah gielaas mê oedjhle.
4)
oedjhal dewe.
scheppen
1)
(ww).
khode.
in het zand -.
santie mê khode.
2)
eten uit de pan -.
bhaat niekaare.
scheren
(ww).
tjhiele.
de baard -.
ḏaaṟhie tjhiele.
scherp
1)
(bn).
tjõkh.
een - mes.
tjõkh tjhoerie.
2)
tieta.
(v. smaak).
scheuren
1)
(ww).
phaṯe.
(onoverg.).
2)
phaare.
(overg).
3)
phaaṯe.
4)
tjiere.
5)
tjier dewe.
schiften
(ww).
phate.
de melk is geschft.
doedh phat gail.
schijf
1)
(zn).
goettie/gottie.
2)
toekkaṟa.
schijnhuwelijk
1)
(zn).
dekhaawe khaatien biaah.
2)
naam kare ke biaah.
schikken
1)
(ww).
setiaawe.
2)
setie kare.
3)
ṯhiekaawe.
schil
1)
(zn).
boeba.
[Aanmerking: Sranan]
2)
bokla.
schilderen
1)
(ww).
range.
het huis wit -.
ghar oeddjar range.
2)
een landschap -.
tjhaapa banaawe.
schimmel
1)
(zn).
boekṟie.
2)
kaai.
(op de grond).
schip
1)
(zn).
agienboṯ.
2)
djahaadj.
3)
mel.
[Aanmerking: d]
schitterend
1)
(bn).
tjamkal.
(let.).
2)
bahoet attjha/baṟhîa/biesaail.
(fig).
schooien
1)
(ww).
ghieghiaai.
2)
tjhoetjhoewaai.
school
(zn).
skoel.
[Aanmerking: Eng.]
schoon
1)
(bn, bw).
baṟhîa (se).
(mooi).
2)
saap-soethra.
(gereinigd).
3)
safa.
4)
safaai se.
5)
-familie.
aadmie/aurat ke palwaar.
schoonvader
1)
(zn).
sasoer.
2)
samdhie.
(- v. zoon of dochter).
[Aanmerking: Hind.]
schoonzuster
1)
(zn).
baṟkie.
(vrouw v. mans o. broer).
[Aanmerking: Hind.]
2)
bhaabie.
(broers vrouw).
[Aanmerking: Mosl.]
3)
bhaudjie.
[Aanmerking: Hind.]
4)
nanad.
(mans (schoon)zuster).
[Aanmerking: Hind.]
5)
tjhoṯkie.
(vrouw v. mans j. broer).
schop
1)
(zn).
laat.
(trap).
2)
sabbal.
(schep).
schoppen
(ww).
laat maare.
- en vuistslagen.
laatan moekan.
schor
(ww).
(- zijn).
gaṯṯai baiṯhal rahe.
Zie:
hees.
schotel
1)
(zn).
bartan.
2)
paletie.
schram
(zn).
een - op het been.
goṟ khoertjaai gail.
schrift
1)
(zn).
liekhaai.
(hand-).
2)
Heilige -.
Parmeswar ke baar.
3)
tjîehõeke.
4)
tjîehõek howe.
schromen
(ww).
hiemmat na pare, sõtj kare.
schroom niet om hulp te vragen.
na sõtj kar sahaaita maange ke.
schuchter
1)
(bn, bw).
sarmaaike.
2)
sarmienda.
[Aanmerking: d]
schudden
1)
(ww).
halaawe.
(overg).
2)
hiele.
(onoverg.).
3)
het hoofd -.
moerie djhatkaare.
4)
iem. doorelkaar -.
koi ke djhakdjhore.
schuim
1)
(zn).
boeddja.
2)
fena.
3)
gaadj.
4)
phen.
schuld
1)
(zn).
ḏaar.
2)
kasoer.
- bekennen.
apane ke kasoer dewe.
3)
kardja.
(geld-).
schuldige
1)
(zn).
dharta.
2)
kasoerdaar/kasoerwaar.
schuur
1)
(zn).
bakhaar.
2)
marai.
schuw
1)
(bn, bw).
sarmaaike.
2)
sarmienda.
[Aanmerking: d]
secuur
1)
(bn, bw).
ekdam (se).
2)
phor-phorke.
sedert
(vz).
se.
- vorig jaar.
bietal baries se.
sik
(zn).
baar.
(baardje).
sinds
(vz).
se.
- wanneer?
kaun ṯem se?
slaaf
(zn).
(kienal waala) goelaam.
slaag
(zn).
maar.
een pak - geven.
maare-piete.
je krijgt -.
toe maar khaihe.
slaan
1)
(ww).
maare.
2)
piete.
slaap
1)
(zn).
niend.
in een diepe - vallen.
khoeb niend soete.
2)
poetpoerie.
(zijkant v. hoofd).
slaapmat
1)
(zn).
biestar.
[Aanmerking: d]
2)
tjataai.
slacht
(zn).
djaba.
[Aanmerking: Mosl.]
slachten
1)
(ww).
djaba kare.
2)
maar/marwa dhaare.
3)
maare.
slachtkip
(zn).
moergie maare/djaba kare khaatien.
slap
1)
(bn, bw).
loedj-loedj.
2)
ḏhiela.
slavernij
1)
(zn).
goelaamgierie.
2)
goelaamie.
slecht
1)
(bn, bw).
andaboe.
2)
badjaat.
-e dingen doen.
badjaatie kare.
3)
badmaas.
-e mensen.
badmaas manai logan.
4)
kharaab.
dat fruit is -.
ie kharaab phal hai.
5)
moeroekh.
6)
tjandaal.
3)
kharaabie.
4)
tjandaalie.
slechts
(bn, bw).
khaalie.
het kost - duizend gulden.
khaalie ek hadjaar roepia hai.
slijm
(zn).
kharkharkha thoek.
slijten
1)
(ww).
khiaai.
2)
niebhaawe.
slim
1)
(bn, bw).
hoesiaar.
2)
(tjatoer-)tjalãak.
3)
tjalãakie se.
sloop
(zn).
gielaab.
(v. kussen).
slopen
(ww).
toere.
een huis -.
ghar toere.
slordig
(bn, bw).
tjietier-bietier.
het huis zag er - uit.
ghar tjietier-bietier dekhaat raha.
slot
1)
(zn).
taala.
(sluitwerk).
- en sleutel.
taala tjaabhie.
2)
ant.
(einde).
3)
slotzang.
aakhrie waala gaana.
sluik
(bn).
graatie.
[Aanmerking: Sranan]
sluis
(zn).
sloisie.
[Aanmerking: Sranan]
sluiten
1)
(ww).
band kare.
de deur -.
kamaaṟie band kare.
2)
ṯop dewe.
de ogen -.
ãakhie ṯop lewe.
smaad
1)
(zn).
saram.
2)
sarmienda.
[Aanmerking: d]
smal
1)
(bn).
paatar.
de weg is -.
rasta paatar hai.
2)
patra.
3)
saket.
een -le deur.
saket kamaaṟie.
smeken
1)
(ww).
bienai kare.
2)
bientie kare.
3)
goṟ giere.
4)
hãath djore.
5)
khodjie kare.
6)
kierpa kare.
7)
niewedan kare.
[Aanmerking: d]
8)
tjieraurie kare.
smelten
1)
(ww).
gale.
(onoverg.).
het ijs smelt.
baraf gale hai.
2)
galaawe.
(onoverg.).
laat het ijs -.
baraf galaaw.
smerig
1)
(bn, bw).
mail.
2)
morsoe.
[Aanmerking: Sranan]
smet
(zn).
flaaka.
[Aanmerking: Sranan]
smijten
1)
(ww).
paṯke.
2)
tjietaraawe.
snappen
1)
(ww).
samdjhe.
ik snap het goed.
ham ṯhiek se samdjhiela.
2)
pakaraai.
(betrappen, betr. worden).
(onoverg.).
3)
pakaṟe.
(overg).
sneeuwwit
1)
(bn).
gora-tjieta.
2)
oeddjar-sapet.
snel
1)
(bw).
djhõk (se).
2)
djoṟ(-toṟ) (se).
3)
haalie (se).
4)
haalie haalie.
5)
habar habar.
6)
phoertie.
7)
- achtereen.
danaadan.
sneu
(bn, bw).
saarie.
[Aanmerking: Sranan]
sneuvelen
1)
(ww).
maar dhaaral djaai.
2)
maare.
snijden
1)
(ww).
kaaṯe.
(overg).
2)
kaṯe.
(onoverg.).
snoep
1)
(zn).
koekoe.
[Aanmerking: Sranan]
2)
een -je.
mieṯhaai.
3)
tofie.
snoeren
1)
(ww).
baanhe.
2)
bahaane.
snood
(bn).
kharaab.
-e plannen.
kharaab sõtj-bietjaar.
snuffelen
1)
(ww).
soenghe.
2)
dhoeṟe.
(fig).
hij snuffelt in mijn spullen.
oe hamaar tjiedj mê djhoeṟe hai.
soepel
1)
(bn, bw).
loedj-loedj.
Zie:
slap.
2)
naram.
(v. samenstelling).
Zie:
zacht.
soldaat
1)
(zn).
laṟaai waala.
2)
soerdjaatie.
[Aanmerking: Sranan]
soldij
(zn).
soerdjaatie ke madjoerie.
sommige(n)
1)
(onbep. vnw).
koetjh.
- bomen, mensen.
koetjh peṟ, manai.
2)
-n zeggen dat ...
koi koi bole hai kie ...
soms
1)
(bw).
baadjie daafe.
2)
djab tab.
hij gaat - naar Nickerie.
Djab tab oe Nickerie dja hai.
3)
kabhie (kabhie).
soort
1)
(zn).
kiesiem.
2)
rakam.
3)
karemwa.
4)
soi.
span
(zn).
djora.
een - paarden.
djora ghoṟa.
sparen
1)
(ww).
batore.
geld -.
paisa batore.
2)
batjaawe, Parmeswar oke batjaais hai.
God heeft hem gespaard.
3)
djame kare.
spartelen
1)
(ww).
tjhaptiaawe.
2)
tjhatpataai.
speels
(bn, bw).
khelwaar (se).
speld
(zn).
pina.
[Aanmerking: Sranan]
spelen
1)
(ww).
khele.
de kinderen - buiten.
laṟkan bahare khele hai.
toneel -.
naaṯak khele.
2)
baadja badjaawe.
(muziek -).
spierwit
1)
(bn).
gora-tjietta.
2)
oeddjar-sapet.
spijs
1)
(zn).
khaaik.
2)
khaana.
- en drank.
khaana piena.
spijten
1)
(ww).
djhanke.
2)
pastaai.
zijn verkeerde daad begon hem te -.
oe aapan kharaab kaam pastaai lagal.
3)
saarie kare/lage.
(- voor iem.).
het spijt me voor hem.
hamme saarie lage hai okar khaatien.
splitsen
1)
(ww).
doei mê kar dewe.
(v. splitzij).
2)
doei rasta hoi djaai.
(v. wegen).
spoedig
1)
(bw).
halieje (se).
2)
na ḏheṟ dien.
spook
(zn).
bhoet(-paret).
spotten
1)
(ww).
lanṯhai kare.
2)
tjietkaawe.
3)
ṯhaṯa oeṟaawe.
4)
ṯiebolie maare.
spraak
(zn).
bolan/bolie.
zijn - is anders dan de jouwe.
okar bolan/bolie tose doesar rakam hai.
sprakeloos
(bw).
moeh baaike.
hij stond - toe te kijken.
oe moeh baaike taakat raha.
sprinkhaan
1)
(zn).
Maaliek ke ghoṟa.
2)
phatienga.
spuitje
(zn).
spoiti.
(injectie).
[Aanmerking: Sranan]
spul
(zn).
tjiedj.
ik houd niet van dat -.
ie tjiedj hamme na attjha lage hai.
spullen
1)
(zn).
khadjaana.
2)
samaan.
3)
saradjaam.
spuug
1)
(zn).
phetjkoer.
2)
thõek.
spuwen
1)
(ww).
thõeke.
2)
tjhaat kare.
(overgeven).
staaf
(zn).
bowtoe.
(v. ijzer).
[Aanmerking: Sranan]
staak
1)
(zn).
ḏanḏa.
2)
tiekie.
[Aanmerking: Sranan]
staal
(zn).
loha.
(metaal).
staan
1)
(ww).
khaṟe.
2)
thare.
3)
- en zitten.
oeṯhal-baiṯhal djaai.
4)
sobhe.
(v. kleren).
die kleren staan je goed.
ie kapṟa baṟhîa se sobhe hai.
staande
1)
(bn, bw).
khaṟa.
2)
thara.
staat
1)
(zn).
lanti.
(rijk).
[Aanmerking: Sranan]
2)
haalat.
(toestand).
in welke - is hij?
oe kaun haalat mê hai?
stam
1)
(zn).
koel.
(volks-).
2)
djar.
(boom-).
stamper
1)
(zn).
maṯhnie.
2)
moesar.
(- in vijzel).
steeds
1)
(bn).
doharaaike.
2)
ekbhaaw.
3)
eksoer.
4)
hardam.
steel
1)
(zn).
ḏanṯhie.
bloem, blad-.
phoel/patta ke ḏhanṯhie.
2)
ḏanḏa.
- van de schop.
sabal ke ḏanḏa.
steen
1)
(zn).
ieta.
(gemaakte -).
stenen van het huis.
ghar ke ieta.
2)
patthar.
(natuurlijke -).
met stenen gooien.
patthar biege.
steken
1)
(ww).
bhõke.
(overg).
hij stak met een mes.
oe tjhoerie se bhõkies.
2)
tjõke.
3)
ghaṟe.
(onoverg.).
stekken
1)
(ww).
bowe.
2)
djamaawe.
stel
1)
(zn).
djora.
2)
doei paraanie.
(getrouwd -).
stelen
1)
(ww).
hãath lapkaawe.
2)
tjoraawe.
3)
tjorie kare.
stem
1)
(zn).
aawaadj.
2)
baanie.
stengel
1)
(zn).
ḏanṯhie.
2)
narai.
(riet-).
sterk
1)
(bn).
atal.
(ferm, vastbesloten).
hij is - in zijn geloof.
oe aapan bieswaas mê atal hai.
2)
balwaan.
3)
bariaar.
4)
djabar.
5)
-e persoon.
pahalwaan.
sterven
1)
(ww).
djhõek djaai.
2)
mare.
hij is -de.
oe mare par hai.
3)
–
(zn).
marne.
na het -.
marne ke baad.
steun
1)
(zn).
madat.
(hulp).
2)
sahaaita.
3)
sahaara.
steunen
(ww).
khahre.
(kreunen en -).
stevig
1)
(bn, bw).
kaske.
hij hield - vast.
oe kaske pakaries.
2)
matjboet.
een -e jongen.
launda matjboet hai.
[Aanmerking: d]
stief-
(bn).
mahieba.
-moeder.
mahieba maai.
stiekem
1)
(bw).
tjoeppe se.
2)
tjorie-tjorie.
stijf
1)
(bn).
kaṟeṟ.
oud leer wordt -.
poeraan tjamra kaṟeṟ howe hai.
2)
tjiemmar.
Zie:
taai.
3)
tjiemaraai djaai.
stijfsel
(zn).
goma.
[Aanmerking: Sranan]
stikken
1)
(ww).
sãas band howe.
(ademnood).
2)
sieje.
(naaien).
stil
1)
(bw).
dhiere (dhiere) (se).
- weggaan.
dhiere dhiere tjal djaai.
2)
sana man.
3)
soen-saan.
die weg is heel stil.
oe rasta bahoet soen-saan hai.
4)
tham.
5)
–
(ww).
- zijn.
tjoeppe.
-letjes binnensluipen.
tjoeppe se bhiettar ghoes djaai.
zich - houden.
tjoep-tjaap rahe.
stillen
(ww).
pate.
zijn dorst -.
okar pjaais pate.
stilstaan
1)
(ww).
roek djaai.
(stilhouden).
2)
roeke.
3)
roke.
4)
thara kare.
(stil blijven staan).
5)
na tjale.
(van klok).
stinken
1)
(ww).
ganḏhaai.
2)
mahake.
stof
1)
(zn).
dhoer.
(vuil).
2)
garda.
3)
kapṟa(-latta).
(materiaal v. kleren).
stok
1)
(zn).
ḏanḏa.
2)
lagga.
3)
pietna.
4)
tiekie.
[Aanmerking: Sranan]
stoken
(ww).
baare.
een vuurtje -.
aagie baare.
stom
1)
(bn).
bhoettjaṟ.
doe niet zo -.
bhoettjaṟ na kar.
2)
moeroekh.
3)
ghoenga.
(doof-).
stomp
(zn).
moekka.
iem. een - geven.
koi ke (ek) moekka dewe/maare.
stompen
(ww).
moekka dewe/lagaawe/maare.
stoom
1)
(zn).
baaf.
2)
(pakkat paanie ke) dhoewa.
stoomschip
1)
(zn).
agienboṯ.
[Aanmerking: d]
2)
djahaadj.
3)
mel.
[Aanmerking: d]
stoppen
1)
(ww).
khõse.
(iets ergen in -).
2)
ghoesare.
3)
ghoesaar dewe.
stop het in de doos.
ḏiebba mê ghoesaar de.
4)
roeke/roke.
(onoverg.).
(ophouden).
ik stopte voor het hek.
ham poort ke aage roek gailie.
5)
rokaawe.
(overg).
stop die bus!
buswa rokaaw!
storen
(ww).
bietj mê koede.
(in een gesprek).
storm
(zn).
aandhie(-toefaan).
stoten
1)
(ww).
dhakele.
(duwen).
de auto -.
oṯo dhakele.
2)
dhakka lage.
zijn hoofd -.
okar moerie dhakka lage.
stout
1)
(bn).
badjaat.
2)
badmaas.
stoven
(ww).
tjoere.
(onoverg.).
straal
1)
(zn).
tanie se andjor.
(licht).
2)
koetjh paanie.
(water).
straat
1)
(zn).
ḏaam(-mol).
op - spelen.
ḏaam par khele.
2)
rasta.
in welke - woont hij?
oe kaun rasta mê rahe hai?
straf
1)
(zn).
ḏanḏh.
[Aanmerking: d]
2)
sadja.
straks
(bw).
abbe abbe.
hij komr -.
oe abbe abbe aaiga.
strand
(zn).
samoendar ke kienaare.
strelen
1)
(ww).
soeggharaawe.
2)
soeharaawe.
3)
sohoraawe.
streng
1)
(bn, bw).
daaṯke.
2)
kaṟa hãath se.
3)
kaṟaai (se).
4)
karkar.
strijd
(zn).
(djagaṟa-)laṟaai.
strijken
1)
(ww).
soeharaawe/sohoraawe.
2)
triekie kare.
(kleren-).
[Aanmerking: Sranan]
strik
(zn).
sarphoennie.
[Aanmerking: d]
stro
1)
(zn).
paira.
2)
stroi.
[Aanmerking: Sranan]
strook
(zn).
frier.
(op kleding).
stroom
(zn).
dhãaṟ.
er vloeit een waterstroom.
paanie dhãaṟ bahe hai.
struik
1)
(zn).
djhalãasie.
2)
peṟ.
struikelen
1)
(ww).
dhakka maare.
hij struikelde over een steen.
oe patthar par dhakka lagal.
2)
thõkar khaai/lage.
hij zal -.
oe thõkar khaai/lagie.
3)
thes kare.
(bijna -).
studeren
1)
(ww).
paṟhe.
2)
les jaad kare.
3)
siekhe.
stug
1)
(bn).
kaṟeṟ.
(onbuigzaam).
2)
tjiemmar.
Zie:
taai.
3)
gharmoesaai.
(onvriendelijk).
de agent was -.
siepaahîe gharmoesaat raha.
stuk
1)
(zn).
bhaag.
(deel).
2)
phat.
3)
toekkaṟa.
4)
- badzeep.
baṯṯie.
5)
- brandhout.
tjaila.
6)
–
(bn, bw).
phoeṯ(al).
(kapot).
7)
–
(ww).
ṯoeṯal.
8)
-gaan.
phoeṯe. ṯoeṯe.
9)
-gooien.
biegke phoṟ dhaare.
sturen
1)
(ww).
paṯhaawe.
(zenden).
een brief-.
tjieṯṯhie paṯhaawe.
2)
tjalaawe.
(besturen).
een auto -.
oṯo tjalaawe.
sudderen
1)
(ww).
khaule.
(onoverg.).
2)
tjoere.
3)
tjoeraawe.
(overg).
suf
1)
(bn, bw).
bhoettjaṟ.
(dom).
2)
bobo.
suiker
1)
(zn).
soekroe.
[Aanmerking: Sranan]
2)
tjienie.
sussen
1)
(ww).
phoeslaawe.
2)
tjoeppaawe.
Copyright © 2002