S - s

saai (bn). soi.
saamhorigheid (zn). soemmat. Zie: eensgezindheid.
sabakoe (zn). bakoela.
sabbat (zn). sabat ke dien. [Aanmerking: Hebr.]
sabbelen (ww). tjoese.
sabel (zn). talwaar.
saffier (zn). dhoemrakaant.
salaris 1) (zn). madja. 2) madjoerie.
Samaritaan (zn). Samaaria ke aadmie.
samen 1) (bw). eke mê. 2) saamiel. met iem. samendoen. koi mê saamiel rahe.
3) saath(e)(-saath). samen met hem. okar(e) saath.
4) sanghe. - naar huis gaan. sanghe ghare djaai.
samenkomen 1) (ww). ekaṯṯha howe. 2) djoete. Zie: samenstromen.
samenkomst (zn). sabha.
samenstelling (zn). samaas. [Aanmerking: d]
samenstromen (ww). djoete. de mensen stroomde samen voor het huis. manai logan ghar ke aage djoetal.
samenvatten (ww). tjhoṯa roep mê bataawe.
samenvoegen 1) (ww). djore. 2) mielaawe. Zie: mengen.
sandaal 1) (zn). dalaila. [Aanmerking: d] 2) teptep. (houten -).
Sanskriet (zn). Sanskriet.
sap 1) (zn). ras. 2) sarbat.
sapotille (zn). sapatieja.
sappig (bn). oman ras hai.
sardine (zn). saardien.
sardius (zn). maaniekia.
sari (zn). saarie.
sarren 1) (ww). tjierhaawe. 2) kotjiaawe.
satan (zn). saitaan.
saus (zn). soerwa.
savanne (zn). saibaana.
schaal 1) (zn). katora. 2) kobba.
3) tharia. (v. koper).
schaamte (zn). saram.
schaamteloos 1) (bn). be-saram. 2) be-sia.
schaap 1) (zn). bhêṟa. (mnl). 2) bhêṟie. (vrl).
schaapachtig (bn). bhêṟiaail.
schaar 1) (zn). kaitjie. met een - knippen. kaitjie se kaaṯe. 2) djhoend. een grote - mensen. ek baṟka djhoend manai log.
schade (zn). haanie. iem. - berokkenen. koi ke haanie kare. - aanrichten. haanie kare.
schaden (ww). haanie kare.
schaduw (zn). tjhaahîe.
schallen (ww). djoṟ(-toṟ) se soenaawe.
schamen 1) (ww). saram lage. hij schaamde zich. oke saram lagal. 2) sarmaai. (zich -). Zie: verlegen.
schande (zn). saram. iem. - aandoen. koi ke saram dewe.
schare (zn). djhoend. de - volgde hem. djhoend okar paatjhe pakaries. Zie: schaar.
scharlaken (bn). tjaṯak laal.
scharnier (zn). koelaaba.
schat 1) (zn). kadjaana. een - verbergen. kadjaana loekwaawe. 2) maal.
schateren (ww). khoeb hãse. hij begon te -. oke khoeb hãsie lagal.
schatten (ww). andjaade.
schaven (ww). khakhore.
scheef (bn). tiertjha.
scheel (bn). tiertjha. Zie: loensen.
scheerder (zn). rowa tjhiele waala.
scheiden 1) (ww). alag kare. (overg). van de anderen -. ekwan se alag kare. 2) alga-algie hoi djaai. die twee zijn gescheiden. oe doeno alga-algie hoi gail.
3) tjhoṟ dewe. van z'n vrouw -. aapan aurat ke tjhoṟ dewe.
scheiding (zn). maang. (haar-).
(scheldwoord) 1) (zn). bahiera. 2) blaaka. [Aanmerking: Sranan]
scheldwoorden (zn). gaarie(-goepta).
schelf (zn). koeṟha.
schelp (zn). skropoe. [Aanmerking: Sranan]
schenden (ww). barbaad kare.
schenken 1) (ww). dewe. 2) daan kare. iem. iets -. koi ke koetjh daan kare/dewe.
3) oedjhle. thee in een glas -. tjaah gielaas mê oedjhle.
4) oedjhal dewe.
schepeling (zn). djahaadjie.
scheppen 1) (ww). khode. in het zand -. santie mê khode. 2) eten uit de pan -. bhaat niekaare.
Schepper (zn). banaawe Waala.
schepping (zn). sansaar.
scheren (ww). tjhiele. de baard -. ḏaaṟhie tjhiele.
scherf (zn). tjoekanie.
scherp 1) (bn). tjõkh. een - mes. tjõkh tjhoerie. 2) tieta. (v. smaak).
scherpen (ww). padjaawe.
scheur (zn). daraar.
scheuren 1) (ww). phaṯe. (onoverg.). 2) phaare. (overg).
3) phaaṯe.
4) tjiere.
5) tjier dewe.
schielijk (bn, bw). haalie (se).
schieten (ww). daage.
schiften (ww). phate. de melk is geschft. doedh phat gail.
schijf 1) (zn). goettie/gottie. 2) toekkaṟa.
schijnheilige (zn). djhoeṯṯhe bhaktie waala.
schijnhuwelijk 1) (zn). dekhaawe khaatien biaah. 2) naam kare ke biaah.
schikken 1) (ww). setiaawe. 2) setie kare.
3) ṯhiekaawe.
schil 1) (zn). boeba. [Aanmerking: Sranan] 2) bokla.
schild (zn). dhaal.
schilderen 1) (ww). range. het huis wit -. ghar oeddjar range. 2) een landschap -. tjhaapa banaawe.
schilderij (zn). tjhaapa. (ook:plaat).
schildpad (zn). khetjoehîe.
schildwacht (zn). rakh waala.
schillen (ww). tjhiele.
schimmel 1) (zn). boekṟie. 2) kaai. (op de grond).
schip 1) (zn). agienboṯ. 2) djahaadj.
3) mel. [Aanmerking: d]
schitteren (ww). tjamke.
schitterend 1) (bn). tjamkal. (let.). 2) bahoet attjha/baṟhîa/biesaail. (fig).
schoen (zn). djoeta.
schoenmaker (zn). djoeta banaawe waala.
schoffelen (ww). tjapoe kare.
schommel (zn). djhalwa.
schommelen (ww). djhoele.
schoof (zn). khaṟhie.
schooien 1) (ww). ghieghiaai. 2) tjhoetjhoewaai.
school (zn). skoel. [Aanmerking: Eng.]
schoon 1) (bn, bw). baṟhîa (se). (mooi). 2) saap-soethra. (gereinigd).
3) safa.
4) safaai se.
5) -familie. aadmie/aurat ke palwaar.
schoondochter (zn). patoh.
schoonheid (zn). soendarta.
schoonmaken (ww). safa kare.
schoonmoeder (zn). saas.
schoonvader 1) (zn). sasoer. 2) samdhie. (- v. zoon of dochter). [Aanmerking: Hind.]
schoonzoon (zn). damaad. [Aanmerking: Hind.]
schoonzuster 1) (zn). baṟkie. (vrouw v. mans o. broer). [Aanmerking: Hind.] 2) bhaabie. (broers vrouw). [Aanmerking: Mosl.]
3) bhaudjie. [Aanmerking: Hind.]
4) nanad. (mans (schoon)zuster). [Aanmerking: Hind.]
5) tjhoṯkie. (vrouw v. mans j. broer).
schoot (zn). godie.
schop 1) (zn). laat. (trap). 2) sabbal. (schep).
schoppen (ww). laat maare. - en vuistslagen. laatan moekan.
schor (ww). (- zijn). gaṯṯai baiṯhal rahe. Zie: hees.
schorpioen (zn). biettjhie.
schors (zn). tjamṟa.
schotel 1) (zn). bartan. 2) paletie.
schouder 1) (zn). kandha. 2) pakhoera.
schouwspel (zn). tamaasa.
schraapsel (zn). koertjoenie.
schragen (ww). kraka lagaawe.
schram (zn). een - op het been. goṟ khoertjaai gail.
schrammen (ww). koertjaai. Zie: schram.
schrapen (ww). khakhore.
schrappen (ww). ragare.
schreeuwen (ww). tjiellaai.
schreien (ww). rowe.
schrift 1) (zn). liekhaai. (hand-). 2) Heilige -. Parmeswar ke baar.
schriftelijk (bn, bw). liekhal/liekkhe.
schrijven (ww). liekhe.
schrijver (zn). liekhe waala.
schrikken 1) (ww). thake. 2) tjãuk djaai.
3) tjîehõeke.
4) tjîehõek howe.
schromen (ww). hiemmat na pare, sõtj kare. schroom niet om hulp te vragen. na sõtj kar sahaaita maange ke.
schub (zn). tjoita.
schuchter 1) (bn, bw). sarmaaike. 2) sarmienda. [Aanmerking: d]
schudden 1) (ww). halaawe. (overg). 2) hiele. (onoverg.).
3) het hoofd -. moerie djhatkaare.
4) iem. doorelkaar -. koi ke djhakdjhore.
schuilen (ww). loekaai.
schuim 1) (zn). boeddja. 2) fena.
3) gaadj.
4) phen.
schuin (bn). tiertjha.
schuiven 1) (ww). ghaskaawe. (overg). 2) ghaske. (onoverg.). Zie: opschuiven.
schuld 1) (zn). ḏaar. 2) kasoer. - bekennen. apane ke kasoer dewe.
3) kardja. (geld-).
4) oedhaar. Zie: afbetaling; pof.
schuldig maken (ww). kasoer kare. (zich - aan).
schuldige 1) (zn). dharta. 2) kasoerdaar/kasoerwaar.
schurk (zn). tjoetia.
schuur 1) (zn). bakhaar. 2) marai.
schuw 1) (bn, bw). sarmaaike. 2) sarmienda. [Aanmerking: d]
secuur 1) (bn, bw). ekdam (se). 2) phor-phorke.
sedert (vz). se. - vorig jaar. bietal baries se.
sein geven (ww). sankiaawe.
september (zn). sietembar.
serieus (bn, bw). na khelwaar se.
sermoen (zn). partjaar.
serviesgoed (zn). bartan.
sexueel leven (zn). kaam-djiewan.
sieraad (zn). gahana(-goeria).
sigaret (zn). tjoeroes.
sik (zn). baar. (baardje).
sikkel (zn). haswa.
simuleren (ww). saadhe.
sinaasappel (zn). parsiena.
Sinaï (zn). Sienaai.
sinds (vz). se. - wanneer? kaun ṯem se?
situatie (zn). haal(at).
sjouwen 1) (ww). dhowe. 2) ghietj-ghaatjke ledjaai. Zie: slepen; sleuren.
slaaf (zn). (kienal waala) goelaam.
slaag (zn). maar. een pak - geven. maare-piete. je krijgt -. toe maar khaihe.
slaan 1) (ww). maare. 2) piete.
slaap 1) (zn). niend. in een diepe - vallen. khoeb niend soete. 2) poetpoerie. (zijkant v. hoofd).
slaapkamer (zn). (soete waala) kamra.
slaapmat 1) (zn). biestar. [Aanmerking: d] 2) tjataai.
slacht (zn). djaba. [Aanmerking: Mosl.]
slachten 1) (ww). djaba kare. 2) maar/marwa dhaare.
3) maare.
slachter (zn). kasaai.
slachtkip (zn). moergie maare/djaba kare khaatien.
slachttijd (zn). djaba ke samai.
slager (zn). kasaai.
slak (zn). ghongha.
slang (zn). sãap.
slap 1) (bn, bw). loedj-loedj. 2) ḏhiela.
slapeloos (bn). biena soete.
slapen (ww). soete.
slaperigheid (zn). onghaai.
slaventijd (zn). slaafteni. [Aanmerking: Sranan]
slavenwerk (zn). goelamai.
slavernij 1) (zn). goelaamgierie. 2) goelaamie.
slecht 1) (bn, bw). andaboe. 2) badjaat. -e dingen doen. badjaatie kare.
3) badmaas. -e mensen. badmaas manai logan.
4) kharaab. dat fruit is -. ie kharaab phal hai.
5) moeroekh.
6) tjandaal.
slechter (bn, bw). auro kharaab.
slechtheid 1) (zn). badjaatie. 2) badmaasie.
3) kharaabie.
4) tjandaalie.
slechts (bn, bw). khaalie. het kost - duizend gulden. khaalie ek hadjaar roepia hai.
slechtst (bn, bw). sab se kharaab.
slepen (ww). ghiesaraawe. Zie: sleuren.
sleuren (ww). ghietj-ghaatjke ledjaai. Zie: slepen.
sleutel (zn). tjaabhie.
slijk (zn). maṯṯie.
slijm (zn). kharkharkha thoek.
slijpen (ww). padjaawe.
slijten 1) (ww). khiaai. 2) niebhaawe.
slikken (ww). liele.
slim 1) (bn, bw). hoesiaar. 2) (tjatoer-)tjalãak.
3) tjalãakie se.
slingeren (ww). djhoele. (heen en weer -).
slinks(heid) Zie: slim.
slipper (zn). tjappal.
slobberend (bw). tjabhar-tjabhar.
slok (zn). ghoṯ.
slome (bn). latjaar. Zie: trage.
slons (zn). dhobia.
sloom (bn). latjaar. Zie: traag.
sloop (zn). gielaab. (v. kussen).
sloot (zn). baṟka gotro.
slopen (ww). toere. een huis -. ghar toere.
slordig (bn, bw). tjietier-bietier. het huis zag er - uit. ghar tjietier-bietier dekhaat raha.
slot 1) (zn). taala. (sluitwerk). - en sleutel. taala tjaabhie. 2) ant. (einde).
3) slotzang. aakhrie waala gaana.
slotzang (zn). aakhrie waala gaana.
sloven (ww). kaṟa kaam kare.
sluier (zn). oṟhnie.
sluik (bn). graatie. [Aanmerking: Sranan]
sluimeren (ww). oethedjak kare.
sluipen (ww). dhiere-dhiere tjale.
sluis (zn). sloisie. [Aanmerking: Sranan]
sluiten 1) (ww). band kare. de deur -. kamaaṟie band kare. 2) ṯop dewe. de ogen -. ãakhie ṯop lewe.
slurf (zn). soeṟh.
smaad 1) (zn). saram. 2) sarmienda. [Aanmerking: d]
smaak (zn). sawaad.
smaden (ww). saram dewe.
smakelijk (bn). sawaad.
smakeloos (bn). sawaad na rahe. (- zijn).
smal 1) (bn). paatar. de weg is -. rasta paatar hai. 2) patra.
3) saket. een -le deur. saket kamaaṟie.
smaragd (zn). markat.
smart (zn). doekh.
smeken 1) (ww). bienai kare. 2) bientie kare.
3) goṟ giere.
4) hãath djore.
5) khodjie kare.
6) kierpa kare.
7) niewedan kare. [Aanmerking: d]
8) tjieraurie kare.
smelten 1) (ww). gale. (onoverg.). het ijs smelt. baraf gale hai. 2) galaawe. (onoverg.). laat het ijs -. baraf galaaw.
smeren (ww). lagaawe.
smerig 1) (bn, bw). mail. 2) morsoe. [Aanmerking: Sranan]
smet (zn). flaaka. [Aanmerking: Sranan]
smeulen (ww). soelge.
smijten 1) (ww). paṯke. 2) tjietaraawe.
smoren (ww). tjhãuke.
(snaarinstrument) (zn). sarangie.
snappen 1) (ww). samdjhe. ik snap het goed. ham ṯhiek se samdjhiela. 2) pakaraai. (betrappen, betr. worden). (onoverg.).
3) pakaṟe. (overg).
snarenspel (zn). sarangie aur sietaar ke baadja.
snavel (zn). ṯhõṯh.
sneeuwwit 1) (bn). gora-tjieta. 2) oeddjar-sapet.
snel 1) (bw). djhõk (se). 2) djoṟ(-toṟ) (se).
3) haalie (se).
4) haalie haalie.
5) habar habar.
6) phoertie.
7) - achtereen. danaadan.
sneu (bn, bw). saarie. [Aanmerking: Sranan]
sneuvelen 1) (ww). maar dhaaral djaai. 2) maare.
snijden 1) (ww). kaaṯe. (overg). 2) kaṯe. (onoverg.).
snikken (ww). soeswaai.
snipperen (ww). phoṟan kaaṯe.
snoeien (ww). tjhapak dewe.
snoep 1) (zn). koekoe. [Aanmerking: Sranan] 2) een -je. mieṯhaai.
3) tofie.
snoeren 1) (ww). baanhe. 2) bahaane.
snoeven (ww). baṟwaṟgie kare.
snood (bn). kharaab. -e plannen. kharaab sõtj-bietjaar.
snor(haar) (zn). motj.
snuffelen 1) (ww). soenghe. 2) dhoeṟe. (fig). hij snuffelt in mijn spullen. oe hamaar tjiedj mê djhoeṟe hai.
snurken (ww). naak badje.
sociaal kontakt (zn). bol-tjaal.
soepel 1) (bn, bw). loedj-loedj. Zie: slap. 2) naram. (v. samenstelling). Zie: zacht.
soja (zn). bhaṯwaas.
soldaat 1) (zn). laṟaai waala. 2) soerdjaatie. [Aanmerking: Sranan]
soldij (zn). soerdjaatie ke madjoerie.
som (zn). djortie.
sommige(n) 1) (onbep. vnw). koetjh. - bomen, mensen. koetjh peṟ, manai. 2) -n zeggen dat ... koi koi bole hai kie ...
soms 1) (bw). baadjie daafe. 2) djab tab. hij gaat - naar Nickerie. Djab tab oe Nickerie dja hai.
3) kabhie (kabhie).
soort 1) (zn). kiesiem. 2) rakam.
(soort daal) (zn). aṟhaṟ.
(soort groente) 1) (zn). amsoi. 2) ban-aroei.
3) karemwa.
4) soi.
(soort mandarijn) (zn). narangie.
soppen (ww). phoelaawe.
sorteren (ww). algiaawe.
spade (zn). sabbal.
span (zn). djora. een - paarden. djora ghoṟa.
spannen (ww). tjhaawe.
sparen 1) (ww). batore. geld -. paisa batore. 2) batjaawe, Parmeswar oke batjaais hai. God heeft hem gespaard.
3) djame kare.
spartelen 1) (ww). tjhaptiaawe. 2) tjhatpataai.
spatten (ww). tjhatkaawe.
specerij (zn). samaagarie.
specht (zn). katporwa.
speciaal (bw). khaas.
speeksel 1) (zn). phetjkoer. 2) thõek.
speelgoed (zn). khelauna.
speels (bn, bw). khelwaar (se).
speen (zn). tjoesnie.
speer (zn). dhanoes.
spel (zn). khel.
speld (zn). pina. [Aanmerking: Sranan]
spelen 1) (ww). khele. de kinderen - buiten. laṟkan bahare khele hai. toneel -. naaṯak khele. 2) baadja badjaawe. (muziek -).
spelenderwijs (bw). khel-khel mê.
spelonk (zn). pahaaṟ ke hol.
sperma (zn). wierdj.
spetteren (ww). tjhatkaawe.
spiegel (zn). aina.
spierweefsel (zn). goedda.
spierwit 1) (bn). gora-tjietta. 2) oeddjar-sapet.
spies (zn). dhanoes.
spietsen (ww). bhokaai.
spijker (zn). khiella.
spijkeren (ww). ṯhoke.
spijs 1) (zn). khaaik. 2) khaana. - en drank. khaana piena.
spijsverteren (ww). patjaawe.
spijsvertering (zn). patjaawan saktie.
spijten 1) (ww). djhanke. 2) pastaai. zijn verkeerde daad begon hem te -. oe aapan kharaab kaam pastaai lagal.
3) saarie kare/lage. (- voor iem.). het spijt me voor hem. hamme saarie lage hai okar khaatien.
spijzigen (ww). khawaawe.
spin (zn). makara.
spinazie (zn). poi.
spinneweb (zn). djaalie.
spinrag (zn). djhaalie.
spioneren (ww). bhet lewe.
spitten (ww). djote.
spleet (zn). hol.
splinter (zn). phaitj.
spliterwt (zn). daal.
splitsen 1) (ww). doei mê kar dewe. (v. splitzij). 2) doei rasta hoi djaai. (v. wegen).
spoeden (ww). haldie se djaai.
spoedig 1) (bw). halieje (se). 2) na ḏheṟ dien.
spoelen (ww). khanghaare.
spook (zn). bhoet(-paret).
spoorweg (zn). rel.
sport en spel (zn). khel-koed.
spot (zn). ṯhaṯha.
spotten 1) (ww). lanṯhai kare. 2) tjietkaawe.
3) ṯhaṯa oeṟaawe.
4) ṯiebolie maare.
spraak (zn). bolan/bolie. zijn - is anders dan de jouwe. okar bolan/bolie tose doesar rakam hai.
sprakeloos (bw). moeh baaike. hij stond - toe te kijken. oe moeh baaike taakat raha.
spreekwoord 1) (zn). batiaai waala baat. 2) masla.
sprei (zn). bietjhauna.
spreiden (ww). bietjhaawe.
spreken (ww). batiaai.
sprenkelen (ww). tjierke.
spreuk (zn). mantra.
springen (ww). koede.
sprinkhaan 1) (zn). Maaliek ke ghoṟa. 2) phatienga.
sproet (zn). tjietta.
sprokkelen (ww). lakaṟie biene.
sprong (zn). koedakka.
sprookje (zn). khiessa.
spruiten (ww). akwaai.
spugen (ww). thõeke.
spuitje (zn). spoiti. (injectie). [Aanmerking: Sranan]
spul (zn). tjiedj. ik houd niet van dat -. ie tjiedj hamme na attjha lage hai.
spullen 1) (zn). khadjaana. 2) samaan.
3) saradjaam.
spuug 1) (zn). phetjkoer. 2) thõek.
spuwen 1) (ww). thõeke. 2) tjhaat kare. (overgeven).
staaf (zn). bowtoe. (v. ijzer). [Aanmerking: Sranan]
staak 1) (zn). ḏanḏa. 2) tiekie. [Aanmerking: Sranan]
staal (zn). loha. (metaal).
staan 1) (ww). khaṟe. 2) thare.
3) - en zitten. oeṯhal-baiṯhal djaai.
4) sobhe. (v. kleren). die kleren staan je goed. ie kapṟa baṟhîa se sobhe hai.
staande 1) (bn, bw). khaṟa. 2) thara.
staart (zn). põtjh(ie).
staat 1) (zn). lanti. (rijk). [Aanmerking: Sranan] 2) haalat. (toestand). in welke - is hij? oe kaun haalat mê hai?
stad (zn). sahar.
stakker (zn). betjaarie/-a.
stam 1) (zn). koel. (volks-). 2) djar. (boom-).
stampen (ww). koeṯe.
stamper 1) (zn). maṯhnie. 2) moesar. (- in vijzel).
stampvol (bn). kasaakas.
standbeeld (zn). moerat/moertie.
standje geven (ww). djhariaawe.
stank (zn). ghandh(ak).
stapel (zn). koeṟha.
stapelen (ww). tahiaawe.
start (zn). soeroe.
steeds 1) (bn). doharaaike. 2) ekbhaaw.
3) eksoer.
4) hardam.
steek-penningen aannemer (zn). ghoeskhor.
steel 1) (zn). ḏanṯhie. bloem, blad-. phoel/patta ke ḏhanṯhie. 2) ḏanḏa. - van de schop. sabal ke ḏanḏa.
steen 1) (zn). ieta. (gemaakte -). stenen van het huis. ghar ke ieta. 2) patthar. (natuurlijke -). met stenen gooien. patthar biege.
steevast (bw). hardam.
steil (bw). sodjha.
stekel (zn). kaaṯa.
steken 1) (ww). bhõke. (overg). hij stak met een mes. oe tjhoerie se bhõkies. 2) tjõke.
3) ghaṟe. (onoverg.).
stekken 1) (ww). bowe. 2) djamaawe.
stel 1) (zn). djora. 2) doei paraanie. (getrouwd -).
stelen 1) (ww). hãath lapkaawe. 2) tjoraawe.
3) tjorie kare.
stellig (bw). djaroer se.
stem 1) (zn). aawaadj. 2) baanie.
stengel 1) (zn). ḏanṯhie. 2) narai. (riet-).
ster (zn). tarai/terai.
sterk 1) (bn). atal. (ferm, vastbesloten). hij is - in zijn geloof. oe aapan bieswaas mê atal hai. 2) balwaan.
3) bariaar.
4) djabar.
5) -e persoon. pahalwaan.
sterven 1) (ww). djhõek djaai. 2) mare. hij is -de. oe mare par hai.
3)
(zn). marne. na het -. marne ke baad.
steun 1) (zn). madat. (hulp). 2) sahaaita.
3) sahaara.
steunen (ww). khahre. (kreunen en -).
stevig 1) (bn, bw). kaske. hij hield - vast. oe kaske pakaries. 2) matjboet. een -e jongen. launda matjboet hai. [Aanmerking: d]
stief- (bn). mahieba. -moeder. mahieba maai.
stiekem 1) (bw). tjoeppe se. 2) tjorie-tjorie.
stier (zn). boel.
stijf 1) (bn). kaṟeṟ. oud leer wordt -. poeraan tjamra kaṟeṟ howe hai. 2) tjiemmar. Zie: taai.
3) tjiemaraai djaai.
stijfsel (zn). goma. [Aanmerking: Sranan]
stijgen (ww). õetja djaai.
stijven (ww). goma lagaawe.
stikken 1) (ww). sãas band howe. (ademnood). 2) sieje. (naaien).
stil 1) (bw). dhiere (dhiere) (se). - weggaan. dhiere dhiere tjal djaai. 2) sana man.
3) soen-saan. die weg is heel stil. oe rasta bahoet soen-saan hai.
4) tham.
5)
(ww). - zijn. tjoeppe. -letjes binnensluipen. tjoeppe se bhiettar ghoes djaai. zich - houden. tjoep-tjaap rahe.
stillen (ww). pate. zijn dorst -. okar pjaais pate.
stilstaan 1) (ww). roek djaai. (stilhouden). 2) roeke.
3) roke.
4) thara kare. (stil blijven staan).
5) na tjale. (van klok).
stilzetten (ww). rokaawe.
stilzitten (ww). koetjh na kare. (fig).
stinken 1) (ww). ganḏhaai. 2) mahake.
stoel (zn). koersie.
stof 1) (zn). dhoer. (vuil). 2) garda.
3) kapṟa(-latta). (materiaal v. kleren).
stofkam (zn). mahienka kakahie.
stok 1) (zn). ḏanḏa. 2) lagga.
3) pietna.
4) tiekie. [Aanmerking: Sranan]
stoken (ww). baare. een vuurtje -. aagie baare.
stollen (ww). djame.
stom 1) (bn). bhoettjaṟ. doe niet zo -. bhoettjaṟ na kar. 2) moeroekh.
3) ghoenga. (doof-).
stomp (zn). moekka. iem. een - geven. koi ke (ek) moekka dewe/maare.
stompen (ww). moekka dewe/lagaawe/maare.
stoom 1) (zn). baaf. 2) (pakkat paanie ke) dhoewa.
stoomschip 1) (zn). agienboṯ. [Aanmerking: d] 2) djahaadj.
3) mel. [Aanmerking: d]
stoppen 1) (ww). khõse. (iets ergen in -). 2) ghoesare.
3) ghoesaar dewe. stop het in de doos. ḏiebba mê ghoesaar de.
4) roeke/roke. (onoverg.). (ophouden). ik stopte voor het hek. ham poort ke aage roek gailie.
5) rokaawe. (overg). stop die bus! buswa rokaaw!
storen (ww). bietj mê koede. (in een gesprek).
storm (zn). aandhie(-toefaan).
storten (ww). gieraawe.
stortregenen (ww). djoṟ se/kaske barse.
stoten 1) (ww). dhakele. (duwen). de auto -. oṯo dhakele. 2) dhakka lage. zijn hoofd -. okar moerie dhakka lage.
stotteren (ww). totalaai.
stout 1) (bn). badjaat. 2) badmaas.
stoven (ww). tjoere. (onoverg.).
straal 1) (zn). tanie se andjor. (licht). 2) koetjh paanie. (water).
straat 1) (zn). ḏaam(-mol). op - spelen. ḏaam par khele. 2) rasta. in welke - woont hij? oe kaun rasta mê rahe hai?
straf 1) (zn). ḏanḏh. [Aanmerking: d] 2) sadja.
straffen (ww). ḏanḏh/sadja dewe.
strak zitten (ww). tjhaawe.
straks (bw). abbe abbe. hij komr -. oe abbe abbe aaiga.
stralen (ww). tjamke.
strand (zn). samoendar ke kienaare.
streek (zn). galie.
streep (zn). dhaarie.
strelen 1) (ww). soeggharaawe. 2) soeharaawe.
3) sohoraawe.
streng 1) (bn, bw). daaṯke. 2) kaṟa hãath se.
3) kaṟaai (se).
4) karkar.
strijd (zn). (djagaṟa-)laṟaai.
strijden 1) (ww). laṟaai kare. 2) laṟe.
strijder (zn). laṟaai waala.
strijdwagen (zn). laṟaai ke gaaṟie.
strijken 1) (ww). soeharaawe/sohoraawe. 2) triekie kare. (kleren-). [Aanmerking: Sranan]
strijkijzer (zn). isri. [Aanmerking: Sranan]
strik (zn). sarphoennie. [Aanmerking: d]
stro 1) (zn). paira. 2) stroi. [Aanmerking: Sranan]
stroberg (zn). khaṟhie.
stromen (ww). bahe.
stromend (bn). bahatta/bahieta.
strompelen (ww). gierat parat tjale.
stronk (zn). khoethie.
strooien (ww). tjhietaraawe.
strook (zn). frier. (op kleding).
stroom (zn). dhãaṟ. er vloeit een waterstroom. paanie dhãaṟ bahe hai.
struik 1) (zn). djhalãasie. 2) peṟ.
struikelblok (zn). thokar.
struikelen 1) (ww). dhakka maare. hij struikelde over een steen. oe patthar par dhakka lagal. 2) thõkar khaai/lage. hij zal -. oe thõkar khaai/lagie.
3) thes kare. (bijna -).
struktuur (zn). mat.
studeren 1) (ww). paṟhe. 2) les jaad kare.
3) siekhe.
stug 1) (bn). kaṟeṟ. (onbuigzaam). 2) tjiemmar. Zie: taai.
3) gharmoesaai. (onvriendelijk). de agent was -. siepaahîe gharmoesaat raha.
stuiptrekken (ww). maṟoṟe.
stuiver (zn). paan dabal/sês/sîes.
stuk 1) (zn). bhaag. (deel). 2) phat.
3) toekkaṟa.
4) - badzeep. baṯṯie.
5) - brandhout. tjaila.
6)
(bn, bw). phoeṯ(al). (kapot). 7)
(ww). ṯoeṯal. 8) -gaan. phoeṯe. ṯoeṯe.
9) -gooien. biegke phoṟ dhaare.
sturen 1) (ww). paṯhaawe. (zenden). een brief-. tjieṯṯhie paṯhaawe. 2) tjalaawe. (besturen). een auto -. oṯo tjalaawe.
stuurman (zn). tjalaawe waala.
stuurs (bn, bw). gharmoesaai. Zie: stug.
sudderen 1) (ww). khaule. (onoverg.). 2) tjoere.
3) tjoeraawe. (overg).
suf 1) (bn, bw). bhoettjaṟ. (dom). 2) bobo.
sufferd (zn). bhoettjaṟ.
suïcide (zn). khoet-khoesjie.
suiker 1) (zn). soekroe. [Aanmerking: Sranan] 2) tjienie.
suikerriet (zn). ken.
suikerrietpers (zn). kolhoe.
suikerstroop (zn). paag.
suikerwater (zn). dhaaṟ.
Suriname (zn). Sarnaam.
sussen 1) (ww). phoeslaawe. 2) tjoeppaawe.
synagoge (zn). sienaagog.
Syrië (zn). Sieria.
systeem (zn). mat.
Copyright © 2002