G - g

gaadj (zn). schuim (3)
· · zeepschuim
· · zeepsop
gaadj dewe (ww). opstapelen
gaadja (zn). hennep
gaai (zn). koe
· · rund
gaai ke battja (zn). kalf
gaai ke doedh (zn). koemelk
gaai ke ghar (zn). koestal
gaai-goroe (zn). vee
gaal (zn). wang
gaana (zn). lied
· · zang
gaana badjaana (zn). orkest
gaana-badjaana (zn). gezang
(gaana-)badjaana (zn). muziek
gaar maare (ww). verkrachten
gaare (ww). uitknijpen
· · uitpersen
· · wringen
gaaṟe (ww). begraven
· · ingraven
gaaṟie (zn). auto (2)
· · kar
· · wagen
gaaṟie dewe (ww). beschimpen
· · uitkafferen
· · uitschelden
gaarie(-goepta) (zn). scheldwoorden
gãathie (zn). elleboog
· · enkel
· · gewricht
· · hak
· · knie
· · knokkel
· · knoop
gãathie par giere/gier pare (ww). knielen
gãaw (zn). dorp
gaawe (ww). neuriën
· · zingen
gabarai (zn). ongehoorzaamheid
· · weerspannigheid
gabbar (bn). hardnekkig
· · weerspannig (2)
gabraula (zn). kever
gadaha (zn). ezel
gadarie (zn). galerij
gadda (zn). matras
gaḏḏa-goeddie (bn). gaten en kuilen
gaddar (bn). boomrijp
gaddie (zn). troon
gaddie par baiṯhe (ww). tronen
gadjhien (bw). opeengepakt
gahakie (zn). klant
gahana(-goeria) (zn). sieraad
gahier nadjar se (bw). doordringend
gahier peṯie (zn). afgrond
gahier(a) (bn). diep
gahoe (zn). tarwe
gair log (zn). vreemdeling (2)
galaawe (ww). ontdooien (2)
· · oplossen
· · smelten (2)
· · versmelten (2)
gale (ww). dooien
· · ontdooien
· · oplossen (2)
· · smelten
· · versmelten
gale lagaawe (ww). omhelzen (2)
galgalaat (bn). drijfnat
galie (zn). buurt (2)
· · gebied
· · gewest (2)
· · kwartier (2)
· · streek
· · wijk
galie mê (bw). regionaal (2)
galphar (zn). kieuw
galtie (bn, bw). verkeerd
· (zn). fout
· · rekenfout
· · vergissing (2)
galtie banaawe (ww). falen
gam (zn). verdriet (2)
gam rahe (ww). te maken hebben met
gammie (zn). rouwdrager
gammie/nauta manaawe (ww). rouwen
ganḏa (bn, bw). vuil (2)
ganḏha (ww). bederven (5)
ganḏhaai (ww). stinken
ganse (zn). gans
gap-sap (zn). babbeltje
· · praatje
garaas (zn). garage
gaṟaha (zn). kuil
· · put
garam (bn). warm
garam kare (ww). verhitten (2)
garbar (bn, bw). vreemd (2)
gaṟbaṟ (bn). moeilijk
· · ongemakkelijk
gaṟbaṟaai (ww). bederven (4)
garbh (zn). bevruchting
garbhwatie (zn). zwangere vrouw
garda (zn). stof (2)
· · vuil (7)
gardje (ww). brullen (2)
· · tieren
gardje(-tarpe) (ww). donderen
· · onweren
gareria (zn). herder
gaṟhan kare (ww). aannemen (2)
· · aksepteren (2)
gaṟhoe (bn). zwaar
gariaawe (ww). uitkafferen (2)
gaṟiaawe (ww). uitschelden (2)
garieb (bn). arm
· · behoeftig
· · berooid
· · minvermogend
garieb howe (ww). verarmen
gariebie (zn). armoede
gariebtaai (zn). armoede (2)
garmaawe (ww). opwarmen
· · verhitten
· · verwarmen
garmai/garmie (zn). hitte
· · warmte
garme (bn). lekker (2)
gathaai (bn). ongevoelig
gathiaawe (ww). knopen
· · verharden (2)
gatke na (bn, bw). kortaangebonden
gaṯṯai (zn). hals
· · keel
· · nek
gaṯṯai dabaawe (ww). worgen
· · wurgen
gaṯṯai lapkaaike taake (ww). reikhalzen
gawaahia (zn). getuige
gawaahie (zn). getuigenis
gawaahie dewe (ww). getuigen
ghaam (zn). zonlicht
ghaam ke kait (zn). zonzijde
ghaam lage (ww). zonnig
ghãas (zn). gras
· · onkruid
ghãas kaaṯe (ww). grasmaaien
ghaaw (zn). wond
ghabaṟaahat (zn). angst (3)
ghabaṟaahat mê (bn). angstig (2)
ghabaṟaai (bn, bw). zenuwachtig
· (ww). beangst worden
ghabaṟaaike (bn). angstig (3)
· (bn, bw). nerveus
ghaitje (ww). aantrekken (2)
· · trekken
ghamaai (ww). verzengen
ghamand (bn). trots
· (bn, bw). hooghartig
· · hovaardig
· · verwaten
· (bw). neerbuigend
ghamandie (zn). hoogmoedige
· · trotsaard
ghamand(ie) (bn, bw). verwaand
ghaman(die) (zn). hoogmoed (2)
ghamand(ie) kare (bn). arrogant (2)
ghandh(ak) (zn). stank
ghanta (zn). uur (2)
ghanṯan (bw). urenlang
ghar (zn). huis
· · woning
ghar ke kaam kare (ww). huishouden
ghar ke kaam/kaar-baar (zn). huishouden
ghar paraanie log (zn). gezin
· · huisgezin
ghar sansaar (zn). huisgezin (2)
ghar waala (zn). echtgenoot (4)
ghar waalie (zn). echtgenote (4)
gharaana (zn). inwoner
gharaana howe (ww). inburgeren
gharaita (zn). gastheer
gharaitien (zn). gastvrouw
ghar-bhar (zn). gezin (4)
ghare (bw). thuis
ghaṟe (ww). steken (3)
ghare pahõetjaawe (ww). thuisbrengen
ghare pahõetje (ww). thuiskomen
gharia (zn). moment
ghaṟie (zn). horloge
· · klok
gharmoesaai (bn). stug (3)
· (bn, bw). onvriendelijk
· · stuurs
ghar-sansaar (zn). gezin (2)
ghaskaawe (overg. ww). opschuiven
· (ww). schuiven
· · wegschuiven
ghaske (ww). schuiven (2)
ghat (bw). net (3)
· · zoals (3)
· · zodanig (2)
· (vgw). als (3)
ghat se (bw). amper (2)
· · nauwelijks (2)
ghate (ww). afnemen (2)
· · bezwijken
· · minderen
· · tanen
· · verminderen
ghat/es lage (ww). lijken op
ghatka (zn). levenseinde
· · verscheiden
ghaṯṯha/ghaṯṯie (zn). eelt
gheral (bn). afgeperkt
· · begrensd
· · omheind
· · omlijnd
ghere (ww). begrenzen
· · betrekken
· · inperken
· · omgeven
· · omheinen
· · omrasteren
· · omringen (2)
· · omsingelen
· · omtuinen
gher-ghaar (zn). omsingeling
ghieghiaai (ww). schooien
ghienna (bw). afschuwelijk
· (bw, zn). afkeer
· · walgelijk
· · walging
· · weerzin
· · weerzinwekkend
· (zn). afschuw
ghiennaai (ww). verafschuwen
· · walgen
ghiere (ww). dreigen (2)
ghiesaraawe (ww). slepen
ghiesarat tjale (ww). kruipen (2)
ghiesare (ww). kruipen
ghiet-ghaatjke ledjaai (ww). zeulen
ghîetjawwal (zn). getrek
ghietje (ww). wegslepen
ghîetje (ww). trekken (2)
ghietj-ghaatjke ledjaai (ww). sjouwen (2)
· · sleuren
ghiew (zn). boter (2)
ghoeghoewa (zn). uil
ghoeghoewa ke battja (zn). uilskuiken
ghoelal-mielal (bn). intiem
ghoemaawe (ww). draaien
· · keren (2)
· · mengen
· · omdraaien (2)
· · omkeren (2)
· · omslaan (2)
· · omwenden (2)
· · wenden
ghoeme (ww). keren
· · kuieren
· · omwenden
· · wenden (2)
ghoeme(-ghaame) (ww). rondwandelen
ghoeme(-phiere) (ww). afkeren
· · draaien (2)
· · omdraaien (5)
· · omkeren (5)
· · wandelen
ghoemke taake (ww). omkijken
· · omzien
ghoemrie (zn). duizeligheid
ghoemtjie (zn). lieveheersbeestje
ghoen (zn). tor
ghoenga (bn). stom (3)
ghoerese (ww). persen
ghoerke (ww). fronsen
· · tuchtigen
ghoermoesaai (ww). aanstoot geven
· · ergeren
ghõesa (zn). vuist
ghoesaar dewe (ww). stoppen (3)
ghoesare (ww). instoppen (2)
· · stoppen (2)
ghõese (ww). binnendringen
· · wegkruipen
ghoesere (ww). induwen
· · proppen
ghoesere/ghoerese (ww). insteken
ghoeskaawe (ww). verschuiven
ghoeskhor (bn). omkoopbaar
· (zn). steek-penningen aannemer
ghoeslie (zn). pit
ghongha (zn). slak
ghoṟa (zn). paard
ghoṟa ke battja (zn). veulen
ghoṟa tjalaawe (ww). paardrijden
ghoṟa-gaaṟie tjalaawe waala (zn). koetsier
ghoṟ-daur (zn). paardenrennen
ghore (ww). omroeren
· · roeren
ghoṟsawaar (zn). ruiter
ghoṯ (zn). slok
gied (zn). aasgier (3)
gielaab (zn). sloop
gielaas (zn). beker
· · glas (3)
gieltie (zn). klier
giene (ww). meerekenen
· · optellen
· · rekenen
· · tellen
gientie-haarie (zn). telsysteem
gieraawe (ww). laten vallen
· · morsen
· · storten
gierat parat tjale (ww). strompelen
giere (ww). inzakken
· · neervallen
· · omwaaien
· · vallen
· · vermorsen (2)
· · verspillen (2)
giergietaan (zn). hagedis
giermiet (zn). kontrakt (2)
· · overeenkomst
gierwa (bn). oranje
giet (zn). gedicht
· · lied (2)
giet banaawe (ww). dichten
giet poestak (zn). liedboek
gietaab (zn). boek
gjaan (zn). wijsheid
gjaara (telw). elf
gjaaraahwa (telw). elfde
gobar (zn). koemest
gobhie (zn). kool
gode (ww). tatoeren
godie (zn). schoot
godjar (zn). duizendpoot
godjhia (zn). pannekoek
godna/godona (zn). tatoeëring
godowaai (ww). laten tatoeëren
goe (zn). fecaliën (3)
· · keutel
· · ontlasting (2)
· · poep (2)
· · uitwerpselen (2)
goedda (zn). spierweefsel
· · vruchtvlees
goeddie (zn). gewricht (2)
goedgoedaawe (ww). kietelen
goedjar (bn). gestorven
goehe (ww). rijgen
gõeija/gõija (zn). partner
goelaaba (zn). knip
goelaabie (bn). roze
goelaam (zn). dienaar
· · knecht (2)
goelaamgierie (zn). slavernij
goelaamie (zn). slavernij (2)
goelamai (zn). slavenwerk
goellie-ḏanḏa (zn). (kinderspelen) (2)
goelthaai (ww). klonteren
goelthie (zn). knobbel
· · tumor
goelṯhie (zn). bult
goem-soem (bn). versufd
goen (zn). eigenschap
· · lof
goen gaawe (ww). loven
· · prijzen (3)
· · roemen
· · verheerlijken
goena (zn). keer (4)
· · maal (3)
goenga (zn). doofstomme
goengie (zn). doofstomme (2)
goengoenaawe (ww). lauw maken
goenha (zn). misdaad (3)
goeraai (ww). grommen
goerdje (ww). rommelen
goeria (zn). kraal
goermoekh (zn). doop (2)
goermoekh kare (ww). dopen (3)
goeroe (zn). leermeester
· · leraar (2)
· · meester (2)
· · mentor
goeṟwa-goeṟia (zn). poppetjes
goessa (bn). gebelgd
· · verbolgen
· (bn, bw). gepikeerd
· (bw). toornig (2)
· (zn). boosheid
· · toorn
· · woede
goessaai (bn, bw). verstoord
· (ww). aanstoot nemen
· · vertoornen
goessa(an)/goesaai (bw). boos (2)
goethe (ww). vlechten
goettie/gottie (zn). schijf
goettjha (zn). boeket
· · tros
gogliet (zn). kruik
gohoraawe (ww). aankondigen (4)
· · bekendmaken (4)
· · roepen (2)
· · uitroepen
· · verklaren
gol(a) (bw). rond (2)
golie (zn). balletje
· · capsule
· · knikker
· · kogel
· · pil
golie-baroed (zn). munitie
gol-marietj (zn). peper
goma (zn). stijfsel
goma lagaawe (ww). stijven
gonta (zn). hagedis (2)
gor (bn). wit (3)
goṟ (zn). been (2)
· · poot
· · voet
goṟ giere (ww). smeken (3)
· · verzoeken (3)
gora-tjieta (bn). sneeuwwit
gora-tjietta (bn). spierwit
gore (ww). omspitten
goṟe-goṟe (bn). lopend
· · te voet
goṟe-goṟe tjale/djaai (ww). belopen
· · lopen
· · tevoet gaan
goṟpotjna/goṟpotjnie (zn). voetmat
goṟpotjna/-nie (zn). deurmat
goṟwaarie (zn). voeteneinde
gos (zn). vlees (2)
graatie (bn). sluik
Griek (zn). Griek
griete (ww). raspen
grietie (zn). rasp
grofoe (bn, bw). kattig
· · vinnig
gropesi (zn). tauge
gwentie (bn). gewend
gwentie hoi djaai (bw). vertrouwd
· (ww). wennen (2)
Copyright © 2002