H - h

hã (tw). ja
· · jawel
haafe (ww). hijgen (2)
haahie (zn). geldschraper
· · gierigaard
haai (tw). wee!
haaka (zn). haak
haalat (zn). staat (2)
haal(at) (zn). conditie
· · omstandigheden
· · situatie
· · toestand
haalie haalie (bw). haastig
· · snel (4)
haalie (haalie) (bw). dadelijk (3)
haalie haalie kare (ww). haasten (3)
haalie se (bw). rad
haalie (se) (bn, bw). gezwind
· · schielijk
· (bw). snel (3)
haalie se djaai (ww). opschieten
haalie(-haalie) (se) (bw). gauw (3)
haalie/haldie (se) (bw). vlug
haamesa (bw). eeuwig (2)
haamie bhare/kare (ww). beamen
haanie (zn). catastrofe
· · nadeel
· · ramp
· · schade
· · verlies
haanie howe (ww). benadelen
haanie kare (ww). schaden
haanie na bhail (bn, bw). onbeschadigd
haanie/laai/naas kare (ww). vernietigen
haanoe (zn). handvat (2)
· · hengsel
haar (zn). nederlaag
haar gail (vdw). verslagen (2)
haare (ww). afleggen (2)
· · opgeven
· · verliezen (3)
haar-haar (bw). dadelijk (4)
hãath (zn). arm
· · hand
· · medelijden (2)
(hãath) dekhaawe (ww). wijzen
hãath dekhe (ww). handlijn lezen
· · waarzeggen (2)
hãath dewe (ww). assisteren
· · bijstaan (4)
hãath dewe/lagaawe (ww). helpen
hãath djhatkaare (ww). gesticuleren
hãath djore (ww). smeken (4)
hãath lage (ww). deernis hebben
hãath lapkaawe (ww). bestelen (3)
· · reiken
· · stelen
· · wegnemen
hãath mê howe/dewal djaai (ww). in handen vallen
· · terechtkomen
hãath oeṯhaawe/hielaawe (ww). groeten (2)
· · wuiven
· · zwaaien
haathe se (zn). bemiddeling
hãathie (zn). olifant
hãathie ke daaṯ (zn). ivoor
habar habar (bw). snel (5)
habaṟa (bw). tegenover
· · voorbij
· (ww). overheen
· (zn). overkant (2)
· · overzijde (3)
habaṟa kaaṯe (ww). overvaren
· · voorbijgaan (2)
habaṟa kaaṯe/howe (ww). oversteken
· · passeren
habar-habar (bn, bw). gezwind (2)
· (bw). direkt (3)
· · haastig (2)
haddie (zn). been
· · bot
· · gebeente
· · geraamte
· · karkas
· · kluif
hadjaar (telw). duizend
hagge (ww). defaeceren
· · poepen
hahakaare (ww). toestemmen (2)
hai (ww). is
hairaan (bn, bw). wanhopig
hairaan kare (ww). iriteren
hak (zn). erfdeel
· · erfenis
· · erfrecht
· · recht
hak paawe (ww). beërven
· · erven
hakaawe (ww). opjagen
hakdaar (zn). erfgenaam
hakiekat (zn). besnijdenis
hakiekat kare (ww). besnijden
hal (zn). geheim
halaawe (ww). schudden
halbalie/harbarie (zn). haast
halbalie/harbarie mê (bw). haastig (3)
haldie (se) (bn, bw). gezwind (3)
· (bw). gauw (4)
haldie se djaai (ww). spoeden
haldie se goessaai djaai (ww). driftig (2)
halfa (zn). golf
halieje (se) (bw). aldra
· · binnenkort
· · spoedig
· · vlug (2)
· · weldra
· (ww). dra
halkaanie (zn). nadeel (2)
· · rampspoed
halla (zn). herrie
· · kabaal
· · lawaai
· · rumoer
halla kare (ww). kwetteren
halla karke (bn, bw). luiddruchtig
halla/haltjal matjaawe (ww). verstoren
halloek (bn). licht (3)
halloek kare (ww). verlichten (3)
haltjal (zn). ophef
haltjal matj (zn). deining (2)
· · opschudding
· · opwinding
· · rep en roer
ham (pvw). ik
ham Ratan baaṯie (ww). zijn
hamaar/hamare (bez. vnw). mijn (2)
hamahie (pvw). ik (2)
hamahoe (pvw). ik (3)
hamare djaan mê (ww). dunken (3)
hamesa (bw). altijd (4)
hamla (zn). aanval
hamlog(an) (pvw). wij
hamlogke (pvw). ons
hamlogse (pvw). met/tot ons
hammare (pvw). mij (2)
hamme/hamke (pvw). mij
hamse (pvw). met/tot mij
· · mij (3)
hans (zn). zwaan
Hansoe/Hãsoe (zn). Meerzorg
hapkaatie (zn). advokaat
hapta (zn). week
har (zn). ploeg
(har) djote (ww). beploegen
· · omploegen
· · ploegen
har (ek) (bn, zn). elk(e)
· (onbep. vnw). ieder(e)
har ek manai (bn). hoofdelijk
har ek rakam (bn). allerlei (2)
· · divers
har hapta (bw). wekelijks
haraam (bn). onrein (3)
harap lewe (ww). in bezit nemen
· · toeëigenen (3)
harbaraawe (ww). opjutten
hardam (bn). aanhoudend (2)
· · chronisch
· · regelmatig (2)
· · steeds (4)
· · telkens (4)
· · voortdurend (3)
· (bn, bw). gestadig
· (bw). aldoor (2)
· · bestendig
· · constant
· · dikwijls (2)
· · frequent
· · geregeld
· · onafgebroken
· · onophoudelijk
· · steevast
· · vaak (2)
hardam auro howe (ww). culmineren
hardam ke lieje (bw). voorgoed
hardam (ke lieje/khaatien) (bw). permanent
hardam (se) (bw). gedurig
hardam se/khaatien (bw). immer
hardam(e) (bw). altijd (3)
harhaarie (zn). hark
haṟhaṟaai/hanhanaai (ww). zoemen
haria (zn). pan (2)
· · pot
hariaai (ww). groenen
hariar (bn). groen
hariark(w)a (zn). de groene
hariartjhau (bn). groenachtig
harmoenia (zn). harmonium
harna (zn). hert
· · ree
harpe (ww). bedriegen (3)
hartaal (zn). deining (3)
· · opstootje
· · rel (3)
hartoetj (zn). discussie
hãse (ww). lachen
hãsie (zn). gelach
· · lachen
hãsie lagaawe (ww). aan het lachen maken
hãsie lagwaawe (bn). geestig
hãsmoek (zn). humor
hãsmoekh (bn). goedlachs
hasolie (zn). halsband
haswa (zn). sikkel
· · zeis
hataawe (overg. ww). opschuiven (2)
· (ww). uitstellen
· · verplaatsen (2)
· · verwijderen
· · wegnemen (2)
· · wegschuiven (2)
hate (onoverg. ww). opschuiven
· (ww). verplaatsen (3)
hãte (ww). treden
haṯhaṟie (zn). boei
haṯhaṟie pahienaawe (ww). boeien
hathaurie (zn). hamer
hathiaar (bn). fors (2)
· (zn). gereedschap
· · wapen
· · werktuig
hatia (zn). moord
hatiaar (zn). doodslager
· · moordenaar (2)
hatiaatjaar (zn). doodslager (2)
· · moordenaar (3)
hãuke (ww). wuiven (2)
hausiela (zn). animo (2)
· · enthousiastme
· · genoegen
hausiela se (bw). enthousiast
· · uitbundig
· · vurig
hauwa (zn). wind
hauwa djahaadj (zn). vliegtuig
hauwa es baat kare (bn). opvliegend
· (ww). driftig (3)
hauwa ke kapṟa (zn). zeil
hauwa ke kapṟa waala boṯ (zn). zeilboot
hauwa tjale/bahe (ww). waaien
hawaale (ww). in handen geven
· · overleveren
he (tw). o (2)
helfi (zn). hulp
helfi kare (ww). helpen (2)
helfie kare (ww). bijstaan (3)
heraai djaai (ww). verdwalen
heraai log (zn). verdwaalden
· · verlorenen
heraail (bn). verdwaald
· · verloren
hîa (bw). hier
hîa hõewa (bn). verstrooid (2)
hîa se (bw). heen
· · vanhier
hîa talak (bw). zover (2)
hiau (zn). durf
· · moed
· · vrijmoedigheid
hiau kare (ww). durven
hiaugar (zn). held (2)
hiehiaawe (ww). hinneken
hiekaare/hoekaare bhare/kare (ww). beamen (2)
· · bevestigen
hiekaare/hoekaare na bhare/kare (ww). oneens zijn (met) (2)
hielaawe (ww). bewegen (3)
· · verwikken
· · verwrikken
· · wrikken
· · zwaaien (4)
hielak-dielak (bn, bw). hartelijk
hielak-dielak/mielat (bn, bw). vriendelijk
hielak-mielat (bn, bw). hartelijk (2)
hiele (ww). bewegen (2)
· · hobbelen
· · schudden (2)
· · verroeren (2)
· · wankelen (2)
· · wiebelen (2)
· · zwaaien (2)
hiele-ḏole (ww). bewegen (2)
hielke/toerke tjoraawe (ww). inbreken
hiella (zn). gave
hiemmat (zn). durf (2)
· · moed (2)
hiemmat dewe (ww). aanmoedigen
· · bemoedigen
hiemmat haare (bn). moedeloos
· (ww). ontmoedigd raken
· · versagen
· · verslappen
hiemmat na pare (ww). schromen
hiemmat pakaṟe (ww). volharden
hiemmat se (bw). dapper
· · ferm
· · moedig
hiemmat/tieha dewe (ww). opbeuren (2)
Hiendoestaan (zn). Hindoestaan
· · India (2)
hiera-motie (zn). edelgesteente
hiera(-motie) (zn). juweel
hierdai (zn). geweten
hiesaab se (bw). bedachtzaam
· · beheerst
· · omzichtig (2)
hiesaab (se) (bn, bw). gematigd
hiesaab-kietaab (zn). boekhouding
hiesop (zn). hysop
hiessa (zn). deel (2)
· · gedeelte (2)
hietje (ww). hijsen
hîetje (ww). trekken (3)
hiettjha (zn). verlangen
· · wens
hoedjat (zn). onenigheid
hoedjat kare (ww). oneens zijn (met) (3)
· · protesteren
hoekka-paanie (zn). omgang
hoekoe (zn). bocht
· · hoek
hoekoem (zn). bevel
· · gebod
· · gezag (2)
· · opdracht
· · permissie
· · toestemming
hoekoem dewe (ww). bevelen
· · gebieden
· · gelasten
· · opdragen
· · toestemmen
hoekoem rahe/paawe (ww). mogen
hoekoem se (bn, bw). gezaghebbend
· (vz). krachtens
hoekoem tjalaawe (ww). heersen
hoekoem tjalaawe waala (zn). bevelhebber
hoekoem/raadj tjalaawe (ww). regeren
hoemkaarie bhare (ww). lastig vallen
hoerdhoem oeṯhaawe (ww). rebelleren
hoerdoem oeṯhaawe (ww). protesteren (2)
hoere (ww). duwen (2)
hoeṟke (ww). brullen (3)
hoesiaar (bn, bw). slim
hoesiaar/oesiaar (bw). behoedzaam
hoetjke (ww). hikken
hoetjkie (zn). hik
hõewa (bw). daar
hõewa ke manai (zn). omstander
hõewa se (bw). vandaar
hoi sake hai (bw). waarschijnlijk
hoi-na-hoi (bw). misschien
hol (zn). gat
· · gleuf
· · opening
· · spleet
hol banaawe (ww). uithollen
Holãan (zn). Holland
· · Nederland
Holãandar (zn). Hollander
· · Nederlander
Holãandarien (zn). Hollandse
· · Nederlandse
Holãas (bn). Hollands
· · Nederlands
hone waala (bn, zn). komende (3)
hone waala patie/patnie (zn). verloofde
hore (ww). omslaan (3)
hos (mê) howe (ww). bijkomen
hos-hawaas (zn). bewustzijn
howaija (bn, zn). komende (2)
howe (ww). gebeuren
· · geschieden
· · worden
Copyright © 2002