K - k

ka (vrg. vnw). wat
kaagadj (zn). akte
· · blad (3)
· · certificaat
· · document
· · kaart
· · papier
kaagadj djaun par baat-tjiet liekhal hai (zn). testament (2)
kaagadj-pattar (zn). paperassen
kaahã (vrg. vnw). waarheen
kaahã (par) (vrg. vnw). waar
kaahã se (bw). vanwaar
kaahaanie (zn). geschiedenis
· · verhaal
· · vertelling
kaahe (ww). persen (3)
kaahe ke (bw). vanwaar (2)
kaahe khaatien/ke (vrg. vnw). waarom
kaahe se (vgw). omdat
· · want
kaahîe/kaahõe (bw). ergens
kaai (zn). mos
· · schimmel (2)
kaaka (zn). oom (2)
kaakie (zn). tante (3)
kaal (bw). gisteren
kaala-kalõeta (bn). gitzwart
kaam (zn). ambacht
· · arbeid
· · baan (2)
· · bedrijf
· · beroep
· · betrekking
· · daad
· · karwei
· · taak
· · werk
kaam kare (ww). arbeiden
· · werken
kaam ke phal (zn). gevolg
kaam mê laawe/lewe (ww). toepassen
kaam mê lewe (ww). gebruiken
(kaam mê) saamiel waala (zn). collega
· · compagnon
kaam rahe (bw). nodig (2)
· (ww). te maken hebben met (2)
kaam-djiewan (zn). sexueel leven
kaamiaabie (zn). hulpvaardige persoon
kaamiel (bn, bw). nuttig
kaam-kieria (zn). religieuze dienst
kaamtjalaaw (bn). bruikbaar
kaan (zn). oor
kaan bhare (ww). inblazen
kaana (zn). dove
· · eenoog
kaanie (zn). eenoog (2)
kaanoen (zn). wet
kaanoen par/se (bn). wettig
kaanoen toere (bn). wetteloos (2)
kaanoenie (bn). wettig (2)
kaape (ww). beven
· · bibberen
· · rillen
kaaradj (zn). ritueel
kaaran (bn). terwille (2)
· (zn). oorzaak
· · reden
kaaran kare (ww). jammeren
· · kermen
· · weeklagen
kaaran (ke/se) (vgw). want (2)
kaar-baar (zn). beslommering
· · bezigheden
· · werkzaamheden
kaarkhaana (zn). fabriek
kaarta (zn). kaart (2)
kaartoes (zn). patroon
kaarton waala (bn). kartonnen
kaasie (zn). kaas
kaasie/kasi (zn). kast
kaaṯa (zn). doorn
· · graat
· · stekel
kaaṯa ke/waala djhalãasie (zn). doornstruik
kaaṯal (bn). geknipt
kaaṯe (ww). aansnijden
· · afhouwen
· · afkappen
· · afknippen
· · afsnijden
· · afzagen
· · besnoeien
· · bijten
· · hakken
· · houwen
· · kappen
· · knagen
· · knippen
· · maaien
· · omkappen
· · omzagen
· · ontbinden (3)
· · snijden
· · uithakken
· · uithouwen
· · uitknippen
· · uitsnijden
· · vellen
· · verbreken
kaaṯhie (zn). zadel
kãatj (zn). glas (2)
kab (vrg. vnw). wanneer
kab talak (bw). hoelang (2)
kabaḏḏie (zn). (kinderspelen) (3)
kabar (zn). graf (2)
· · tombe (2)
kabarstaan (zn). begraafplaats
kabbe se (bw). zolang (3)
kabhie kabhie (bw). zelden (2)
kabhie (kabhie) (bw). ooit
· · soms (3)
kabhie/kabhoe na (bw). nimmer
kabhie/kabhoe/kahio na (bw). nooit
kabhierdaar (bn). gevaarlijk (2)
kaboele (ww). bekennen
· · rekenschap afleggen (2)
· · toegeven
kaboetar (zn). duif (2)
kaboettie (zn). grind
· · kiezel(steen)
kadjaana (zn). schat
Kafrie (zn). Creool
kahaake (ww). persen (4)
kahana (ww). idee (3)
· (zn). devies
· · gedachte (5)
· · mening (2)
· · opinie (2)
kahare (ww). kreunen
kahaṟe (ww). jammeren (2)
· · kermen (2)
kahe (ww). verhalen (2)
· · vertellen (2)
kahia (vrg. vnw). wanneer (4)
kahõe/kahîe na (bw). nergens
kai (vrg. vnw). hoe
kaida se (bn). heus
· (bw). welwillend
kaida (se) (bn, bw). beleefd
· · beschaafd
· · wellevend
kaida/prem (se) (bn, bw). vriendelijk (2)
kai(go) (vrg. vnw). hoeveel
kai-kai (betr. vnw). zovelen
kaima (zn). kaaiman
· · krokodil
kaisan (vrg. vnw). wat (2)
kaise (vrg. vnw). hoe (2)
kait (zn). kant (2)
· · zijde (2)
kait kar dewe/lewe (vdw). gevangen (4)
· (ww). arresteren
kaitjie (zn). schaar
kakahie/kakhai (zn). haarkam
· · kam
kala (zn). kunst
kalaai (bn). email
kalaai waala (bn). geëmailleerd
kalai (zn). pols
kalam (zn). pen
kalbalaai (ww). jeuken
· · kriebelen
kalhîa (bw). gisteren (2)
kalmehie (zn). hoer
kaltjhoel (zn). opscheplepel
kam se kam (bw). bijkans (2)
· · bijna (2)
· · nagenoeg
· · tenminste
kamaai (zn). gage (2)
· · verdienste
kamaanie (zn). balein
kamaaṟie (zn). deur
kamaaṟie ke baarkie (zn). bovenbalk
kamaasoet (bn). arbeidzaam
· · ijverig
· (bw). naarstig
· (zn). vlijt
kamaasoet ghat (bn, bw). noest
kamaasoet se/ghat (bw). volijverig
kamaawe (ww). verdienen
kamal (zn). lotus
kamdjor (bn). zwak
kamkarta (zn). bediende (2)
· · dienaar (2)
· · knecht (3)
· · werkman
· · werknemer
kamkarta(n) (zn). personeel
kamkartien (zn). bediende (3)
· · dienstmeisje
kammar (zn). deken (2)
kamra (zn). kamer
· · vertrek
kamtie (bn). karig (2)
· · kort (3)
· (onbep. telw). minder
· (vz). min
kam(tie) (bw). tekort
· (onbep. telw). weinig
kamtie howe (ww). afnemen
· · inboeten
· · luwen
· · minderen (2)
· · tanen (2)
· · verminderen (2)
kamtie kare (ww). verlichten (2)
kamwaawe (ww). uitbuiten
kanda (zn). koemestkoeken
kandaal (zn). kanaal
kandha (zn). schouder
kandra (zn). kaars
kaneri (zn). kaneel
kanghai (zn). kam (2)
kania (zn). maagd
kania ghat (bn, bw). kuis
kan-kan (bn, bw). in elk onderdeel
kankha (zn). kruin
· · top
kanna (zn). zemelen
kanphor (bw). oorverdovend
kanti (zn). kant (3)
· · oever
· · zijde (3)
kantoro (zn). kantoor
kantrak (zn). kontrakt (3)
kapaas (zn). katoenvrucht (2)
kapaṯ/kapṯa kare (ww). bedriegen (4)
· · verlakken (3)
kapphan (zn). doodskleed
· · grafdoeken
kapṟa (zn). kleed (2)
kapṟa badale (ww). verkleden
· · verschonen
kapṟa banaawe (ww). weven
kapṟa niekaare (ww). ontbloten
· · ontkleden
kapṟa niekaare/oetaare (ww). uitkleden
kapṟa niekarwaawe/oetarwaawe (ww). uitkleden (2)
kapṟa pahiene (wederk.). aankleden
kapṟa(-latta) (zn). doek
· · kleding
· · kleren
· · stof (3)
· · weefsel
kapṯa kare (ww). neppen (2)
kapṯe (ww). bedriegen (5)
· · neppen (3)
· · verlakken (4)
kaptie (bn). achterbaks
kaṟa (bn). moeilijk (2)
· · zwaar (2)
kaṟa hãath se (bn, bw). streng (2)
kaṟa kaam kare (ww). sloven
· · zwoegen
karaai (zn). moeite
karaai se (bn, bw). ernstig
· · ruw
· (bw). bars
· · bits
· · gedwongen
· · heftig
kaṟaai (se) (bn, bw). streng (3)
karaai se kare (ww). forceren
karaai se karwaawe (ww). dwingen (3)
karaai se lewe (ww). afdwingen
karaar (zn). besluit
karaar kare (ww). overeenkomen
karaar/mamla/sallaah kare (ww). besluiten
Karambhog (zn). Kronenburg
karamwa (zn). dagoeblad
karan dewe (ww). toestaan
· · toestemmen (3)
karau (zn). klomp
kardhan (zn). fetish
kardja (zn). afbetaling
· · crediet
· · lening
· · schuld (3)
kardja dewe (ww). uitlenen
kardja dewe/lewe (ww). lenen
kare (ww). aanrichten
· · doen (2)
· · getroosten
kare waala (zn). dader
kare(-dhare) (ww). verrichten
karedjie (zn). lever
karemwa (zn). (soort groente) (3)
kaṟeṟ (bn). onbuigzaam
· · stijf
· · stug
· · taai
· (bw). hard (3)
kaṟeṟ howal peṟ ke doedh (zn). gom
· · hars
karhaija (zn). braadpan
kaṟhaija (zn). pan
karhiau (zn). taille
kaṟhiau (zn). middel
karia (bn, bw). zwart
karia kare (ww). zwartmaken
karia waala (zn). zwarte (3)
karia-bhoedjang (bn). pikzwart
karia-loewath (bn). koolzwart
kariek(w)a (zn). de zwarte
karkar (bn, bw). streng (4)
· (bw). bars (3)
karkaraai (ww). foeteren (3)
· · mopperen (3)
kar-karke rowe (ww). jammeren (3)
· · kermen (3)
karkha (zn). roet
kartab (zn). gave (2)
karte mê (bw). heterdaad
karthien (zn). heerlijkheid
kartja-paanie (zn). levensonderhoud
karwat lewe (ww). woelen
kasaai (bn, bw). ruw (2)
· (zn). slachter
· · slager
· · veehandelaar
kasaakas (bn). stampvol
kasaaw (bn). wrang
kasaba (zn). cassave
kasam (zn). eed
kasam khaai (ww). zweren
kasam khawaawe (ww). beëdigen
kasar (zn). wraak
kasar lewe (ww). wraaknemen
· · wreken
kasbien (zn). hoer (2)
kase (ww). klemmen
· · nauw zitten
· · vastklemmen
· · verkrachten (3)
kasete (ww). knellen
kaske (bn, bw). krachtig (2)
· · stevig
· (bw). hard (2)
· · luid (2)
· · luidkeels (2)
kaske pakaṟe (ww). omklemmen
kasoer (zn). blaam
· · schuld (2)
kasoer dewe (ww). beschuldigen (2)
· · betichten (2)
· · veroordelen
kasoer kare (ww). schuldig maken
kasoerdaar/kasoerwaar (zn). schuldige (2)
kasoerie maane (ww). veroordelen (2)
kasrat kare (ww). oefenen
· · trainen
katahar (zn). broodvrucht (2)
kaṯaunie (zn). korting
kaṯe (ww). knippen (2)
· · maaien (2)
· · snijden (2)
· · zagen (2)
katha (zn). ritueel (2)
kathien (bn, bw). ernstig (3)
· (bw). erg (5)
kaṯhnie (ke phal) (zn). oogst
kaṯhoṟ (bn, bw). platvloers
· · wreed (2)
· (bw). hard (4)
kaṯia (zn). hengel
kaṯia lagaawe (ww). hengelen
· · vissen
katjaai (ww). balen (2)
katja/katje (bn). onrijp
· · rauw
katjare (ww). vertrappen
katj-katj (zn). gezeur
katjkatjaai (ww). ergeren (2)
· · iriteren (2)
katkaredjie (bn). taai (2)
· (bw). moedig (2)
kaṯkaredjie/keṯkaredjie (bn, bw). wreed
kaṯ-kaṯ (zn). gehak
katkataai (ww). klappertanden
kaṯlies (zn). houwer
katmiete (ww). vereten
kaṯnie ke ṯem (zn). oogsttijd
katora (zn). kom
· · schaal
katporwa (zn). specht
katrak (zn). verbond (4)
kaṯwaawe (ww). laten knippen
· · laten snijden
kaun (vrg. vnw). welk(e)
kaun ṯem se? (vrg. vnw). waarna
kaun tjiedj (vrg. vnw). wat (3)
kaun tjiedj ke biese mê? (vrg. vnw). waarover
kaun tjiedj mê? (vrg. vnw). waarin
kaun tjiedj se? (vrg. vnw). waarmee
kauno (onbep. vnw). een of andere
kaun(o) (vrg. vnw). hoe (3)
kauno na (onbep. vnw). geen
· · niets
kaur (zn). hap
kaurie (zn). grind (2)
· · kiezel(steen) (2)
kausies (zn). inspanning
· · moeite (2)
kausies kare (ww). beijveren
· · beproeven (2)
· · inspannen (2)
· · najagen
· · pogen
· · proberen
· · trachten
· · uitsloven
· · wagen
kauwa (zn). kraai
· · raaf
kauwa-haknie (zn). vogelverjaagster
ke (vrg. vnw). wie
· (vz). aan
· · om
· · uit
· · van
ke djaroerat rahe (ww). behoeven
ke hîa (vz). naar
ke hîa se (bw). vandaan (2)
(ke) hîa/lage/paas (vz). bij
ke kaaran (vz). om (3)
ke kaaran se (bw). wegens
ke lage (vz). naar (2)
ke maare (vgw). vanwege
ke or se (bw). vandaan
ke paas (vz). naar (3)
ke saath/sanghe (vz). met
ken (zn). suikerriet
kerki (zn). kerk
kersi (zn). kers
ketana (bw). zoveel (3)
· (vrg. vnw). hoeveel (2)
ketana dien (bw). hoelang (3)
keti (zn). keten
· · ketting
· · kolier
ketie (zn). halsketting
ketjoewa (zn). darmparasiet
· · pier
· · worm
· · wurm
khaad (zn). mest
khaafie (onbep. telw). genoeg (3)
khaai (ww). eten (2)
· · nuttigen
· · verorberen
· · verslinden
khaai (lewe) (ww). opeten
khaaik (zn). eten
· · gerecht
· · spijs
· · voedsel (2)
khaaik/khaana dewe (ww). voeren (2)
khaala (zn). tante (6)
· · zwamp
khaala/khaale (zn). laagte
· · laagvlakte
khaala/niettje djagaha (zn). vallei
khaala-õetja (zn). drempel
· · eb en vloed
khaale (zn). vallei (2)
khaalie (bn, bw). alleen (2)
· · ledig
· · leeg
· · slechts
khaalie apane ke sõtje (zn). egoïsme
khaalie apne ke sõtje (bn). zelfzuchtig
khaalie ek(go) (zn). enkelvoud
khaana (zn). eten (4)
· · gerecht (2)
· · spijs (2)
· · voedsel (3)
khaar (bw). boos (4)
khaara (bn). brak
· · zilt
khaarie (bn). gegriefd
khaas (bw). speciaal
khaas kare (ww). waarschuwen
khaatien (bw). terwille
· (vz). voor (2)
khaat(ien) (vz). om (2)
· · ten behoeve van
khaatje (ww). doorkrassen (2)
· · doorstrepen
· · omlijnen (2)
khaawaawe (ww). eten geven
khabar (zn). bericht
· · mare
· · nieuws (2)
khabar kare (ww). inlichtingen vragen
khabardaar pas op! (1)
· wee u!
khabboe (bn). vraatzuchtig
· (zn). veelvraat
khabsoerat/khoebsoerat (bn). knap (3)
· (bn, bw). mooi (4)
khadere (ww). verjagen (2)
· · wegjagen
khadhraan (bn). geschonden
khadjaana (zn). bezit(ting)
· · eigendom
· · spullen
khadjoelie (zn). uitslag
khadjoewaai (ww). jeuken (2)
khadjoewaawe (ww). krabben
khahare (ww). zuchten
khahrat (bw). puffend en blazend
khahre (ww). steunen
khakaurie (zn). oksel
khakharaai (ww). rammelen
khakhore (ww). schaven
· · schrapen
khaliaar/khaliehaar (zn). paddieschuur (2)
khaliaawe (ww). legen
khamba (zn). galg
· · mast
· · paal
· · pilaar
khamier (zn). gist
khanghaare (ww). afspoelen
· · spoelen
· · uitspoelen
khankhanaai (ww). rinkelen
khapṯahia (zn). (vissoort)
khaṟa (bn, bw). overeind
· · rechtop
· · staande
khaṟa howe (ww). opstaan
khara karal (bn, bw). vertikaal
kharaab (bn). gemeen
· · snood
· (bn, bw). akelig
· · beroerd
· · laag (2)
· · lelijk
· · slecht (4)
kharaab bemarie (zn). pest (2)
kharaabie (zn). kwaad (3)
· · misdaad (4)
· · ongerechtigheid
· · slechtheid (3)
· · vergrijp
· · wandaad (2)
kharaai se (bn, bw). woedend (2)
kharahie (zn). korenhoop
kharboeddja (zn). meloen (2)
kharbote (ww). krabben (2)
· · krassen
khaṟe (ww). staan
khare mê (bw). in z'n geheel
kharha (zn). haas
khaṟhie (zn). hooiberg
· · schoof
· · stroberg
khariede (ww). vergaren (2)
· · verkrijgen
kharkharkha thoek (zn). slijm
kharoes (bw). grof (2)
kharwaai (bn). verontwaardigd
khasie (zn). geitebok
khãsie (zn). bok
khaskhas (bn). melig
khatam (zn). eind (2)
khatam kare (ww). afmaken
· · beëindigen
· · voleindigen (2)
khatarnaak (bn). gevaarlijk (3)
khaṯha (bn). zuur
khaṯha piesaan (zn). zuurdesem
khaṯhaai djaai (ww). verzuren
khaṯhloes (bn). zuurzoet
khaṯh-mieṯh (bn). zuurzoet (2)
khatjaakhatj (bn). eivol
khatjiaawe (ww). doorkrassen
khat-khat (zn). geklop (2)
khatkhataawe (ww). tikken (2)
khaṯ-khaṯaawe (ww). aankloppen
· · kloppen
khattara (zn). gevaar (2)
khauhat (zn). vraatzuchtige
khaulaawe (ww). koken
khaule (ww). koken (2)
· · sudderen
khawaawe (ww). spijzigen
· · voeden (2)
· · voeren (3)
khel (zn). spel
khelauna (zn). speelgoed
khele (ww). spelen
· · wagen (2)
khel-khel mê (bw). spelenderwijs
khel-koed (zn). sport en spel
khelwaar (zn). grap (2)
khelwaar kare (ww). plagen (2)
khelwaar (se) (bn, bw). grappig
· · speels
khêṟhîe (zn). nageboorte
· · placenta
khet (zn). akker
· · veld
khet ke kaam (zn). landbouw
· · tuinbouw
khetiar (zn). agrariër
· · boer
· · landbouwer
· · tuinder
khetjoehîe (zn). schildpad
khewaija (zn). roeier
khewe (ww). pagaaien
· · roeien
khiaai (ww). slijten
khiaal (zn). aandacht (2)
· · herinnering
· · mening
khiaal kare (ww). herinneren (2)
· · memoreren (2)
· · onthouden (2)
· (zn). aandacht (2)
khiaawe (ww). eten geven (2)
· · voeden (3)
· · voeren (4)
khia-khia mê (bn). in overvloed
khiella (zn). spijker
khier (zn). rijstebrei (2)
khiera (zn). komkommer
khierkie (zn). raam (2)
· · venster
khiessa (zn). fabel
· · sprookje
· · verhaal (2)
khode (ww). baggeren
· · graven
· · opgraven
· · scheppen
· · uitgraven
· · weggraven
khode-khaade (ww). wroeten
khodje (ww). opsnorren
· · opzoeken
· · zoeken
khodjie kare (ww). smeken (5)
khodjie/tjieraurie kare (ww). verzoeken (4)
khodj-khabar (zn). attentie
· · navraag
khodj-khabar kare (ww). navorsen
khod(-khodauwal) (zn). gewroet
khod-khodke poetjhe (ww). ondervragen
khoeb (bn). enorm (2)
· (bw). danig (3)
· · erg (3)
· · hevig (2)
· · intens (3)
· · uitermate (3)
khoeb djare (ww). laaien
khoeb hãse (ww). schateren
khoeb khaai (ww). zwelgen
khoeb maare (ww). afranselen
· · aftuigen
khoeb ṯhiek se (bw). grondig
· · terdege
khoede-phaane (ww). dartelen (2)
khoekhoeṟ-berwa (zn). dikke armband
khoelaasa (bn). openhartig
khoelal (bn). geopend
· (bn, bw). open
khoellam-khoella (bw). openlijk
khoen (zn). bloed
khoen niekare (ww). bloeden
khoenie (zn). moordenaar (4)
khoenkhoendie (zn). boender (2)
· · borstel
khoeroer-khoeroer (zn). geritsel
khoes khabar (zn). blij nieuws
· · evangelie
khoesiaalie (zn). blijdschap
· · plezier
· · pret
· · vreugde
khoesiaalie kare (ww). verrassen
khoesiaalie manaawe (ww). jubelen
· · juichen
khoesiaalie manaawe/kare (ww). amuseren
khoesiaalie se (bn, bw). blij
· · opgewekt
· · verblijd (2)
· (bw). geamuseerd
· · opgeruimd
· · vrolijk
khoesiaalie (se) (bn, bw). verheugd
khoesie (bn, bw). blij (2)
· · verblijd
· · verheugd (2)
khoesie ke dien (zn). feestdag
khoesie manaawe/rahe (ww). verheugen
khoesnasieb (zn). gelukkige
khoeta (zn). paal (2)
khoethie (zn). boomstronk (2)
· · stronk
khoet-khoesjie (zn). suïcide
· · zelfmoord
khoetkhoetaawe (ww). tikken
khoeṯkhoeṯaawe (ww). aankloppen (2)
khoeṯ-khoeṯaawe (ww). kloppen (2)
khoewa (zn). put (2)
khoewaahies (zn). verlangen (6)
khõkhe (ww). hoesten
khõkhie (zn). hoest
kholal (bn, bw). open (2)
kholal hãath se (bw). royaal (3)
khole (ww). aanstaan (2)
· · aanzetten
· · losmaken
· · ontbinden
· · ontsluiten
· · openen
· · opslaan (5)
kholke (bn, bw). onverholen
· (bw). openbaar (2)
· · openlijk (2)
khõse (ww). insteken (2)
· · stoppen
khota (zn). nest
khote (ww). plukken
khoṯhaṟie (zn). kamer
khowe (ww). verliezen
kie (vgw). dat
· · zodat (2)
kie (to) (vgw). of
kiedhar (betr. vnw). waarheen (2)
kiellie (zn). grendel
kiematala (zn). tovervoorwerp
kiemmat (zn). koopprijs (2)
· · kosten (3)
· · prijs (2)
· · tarief (2)
· · waarde (2)
kiemmat (waala) (bn). voedzaam
kiemmatdaar (bn). waardevol
kiemtie (bn). kostbaar (2)
· · waardevol (2)
kienaare (zn). kant (4)
· · kant (6)
· · kust
· · oever (2)
· · rand
(kienal waala) goelaam (zn). slaaf
kiene (ww). afnemen (3)
· · inkopen
· · kopen
kiene betje (ww). handel drijven
kiene bêtje (ww). verhandelen
kiene ke kantrak (zn). koopakte
kiene waala (zn). koper (4)
kierpa (zn). geweld (2)
· · kracht (3)
kierpa kare (ww). smeken (6)
kierwa (zn). darmparasiet (2)
· · made
· · rups
· · worm (2)
kiesaan (zn). landbouwer (2)
kiesiem (zn). manier (2)
· · soort
· · wijze (2)
kieskiellie (zn). grietjebie
kiesmat (zn). lot
kiesmat waala (zn). gelukkige (2)
kietjkietjaaike (bw). krampachtig
klep (zn). wasknijper
kobba (zn). kom (2)
· · schaal (2)
koedaar (zn). hak (2)
koedakka (zn). sprong
koedaraai (ww). dartelen
koede (ww). opspringen
· · springen
koedjaat maane (ww). negeren
koed-koedawal (zn). gespring
koei-koei (zn). gejank
koekoe (zn). koek
· · snoep
· · taart
koekoehie (zn). kwie kwie
koekroe (zn). keuken
koel (zn). familiegroep
· · groep (2)
· · stam
· · volksstam
koelaaba (zn). hengsel (2)
· · scharnier
koelha (zn). heup
koelhaara (zn). bijl
koelie (zn). koelie
koella kare (ww). gorgelen
koemaar (zn). jongeheer
· · vrijgezel
koemaarie (zn). jongedame
· · juffrouw
· · mejuffrouw
koenḏ (zn). vuurtest
koendoe (zn). buil
koeptjhaap (zn). cafetaria
· · restaurant
koerbaar (zn). koevoet
koeṟha (zn). hoop (2)
· · schelf
· · stapel
koeriaawe (ww). ophopen
· · opstapelen (2)
koerjaara (zn). kano
· · korjaal
koer-koer (bn). knapperig
koersie (zn). stoel
· · zetel
koerta (zn). mantel
koertjaai (ww). schrammen
koertjoenie (zn). rest (2)
· · schraapsel
koesbaanṯie (zn). kouseband
koestie kare/khele/laṟe (ww). worstelen
koestie laṟe waala (zn). worstelaar
koestie oestaat (zn). worstelaar (2)
koeṯaunie piesaunie kare (ww). voorbereiden (2)
koeṯe (ww). stampen
kõetje (ww). kauwen
koetjh (onbep. telw). enkele (3)
· (onbep. vnw). sommige(n)
· (telw). enige (3)
koetjh dien ke baad (bw). daarna (2)
· · laatst
koetjh dien (ke) baad (bw). later (2)
koetjh dien ke/thora dien baad (bw). onlangs
koetjh na (onbep. vnw). niets (2)
· · nihil
koetjh na kare (ww). stilzitten
koetjh na khaatien (bw). tevergeefs (2)
· · vergeefs
· · voor niemandal (2)
koetjh na (khaatien) (bw, onbep. vnw). niemendal
koetjh paanie (zn). straal (2)
koetjh ṯem (zn). poos
· · termijn
koetjh ṯem khaatien (bw). tijdelijk
· · voorlopig
koetjh thama dewe (ww). omkopen
(koetjh) tjhietaraawe (ww). knoeien
koetjh(-koetjh) (onbep. vnw). iets, ietwat
koetjraai djaai (ww). knellen (2)
koeṯkie (zn). mug (2)
· · muskiet (2)
(koetoem-)palwaar (zn). familie (2)
koetta (zn). hond
· · reu
koettie (zn). hond (2)
· · teef
kõfiaarie (zn). kermis
kohabar (zn). bruidsvertrek
kohõra (zn). pampoen
koi (onbep. vnw). iemand
koi ke bietj mê bole (ww). bemoeien
koi ke darie/djagaha par djaai/koetjh kare (ww). vertegenwoordigen
koi ke goṟ giere (zn). knieval
koi ke hãse (ww). uitlachen
koi na (onbep. vnw). niemand
koi se oelṯa kare/sõtje (ww). rebelleren (2)
koila (zn). houtskool
kokoewa/kokwa (zn). witte eend
kolhoe (zn). suikerrietpers
kom (zn). partij (2)
komalaai (ww). verleppen
· · verwelken
komelaai (ww). verflensen
komki (zn). kom (3)
kona (zn). hoek (2)
konkoni (zn). konijn
kopro (zn). koper
koraan (zn). koran
koraanti (zn). krant (2)
korban (zn). offer (3)
korfaana (zn). klapnet
koṟhia ke bemaarie (zn). lepra
· · melaatsheid
koṟhie (zn). melaatse
koro (zn). kool (2)
kos (zn). woordenschat
kotjiaawe (ww). pesten
· · sarren (2)
· · treiteren
kõtjnie ? (zn). vork (2)
koṯ-katjahrie (zn). gerecht (4)
· · gerechtshof
kraaboe (zn). krab
kraka lagaawe (ww). ondersteunen
· · schragen
krampoe (zn). kramp
kretie (zn). krijt
Kriest (zn). Christus
Kriest ke djanam dien (zn). Kerstmis (2)
kriki (zn). beek
· · kreek
· · vliet
kroes (zn). kruis
kroes par tjaharaawe (ww). kruisigen
kroroe (zn). krul
kwaaboe (zn). bof
kwaare (bn). ongehuwd
· · ongetrouwd
kwaart (telw). kwart
kwaasie (zn). kwast
Copyright © 2002